Εγώ πριν από τα Χριστούγεννα τέλειωσα το The Year of Witching, ένα τέλειο (προς το YA πάει, αν και έχει αρκετή βία) βιβλίο με μάγισσες. Η έμπνευση είναι προφανέστατα οι μάγισσες του Σάλεμ. Το μόνο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι οι μάγισσες και η σχέση της πρωταγωνίστριας μαζί τους θα ήθελα να ήταν ακόμη πιο διφορούμενη.
Ξαναδιάβασα ένα ωραίο αστυνομικό του Μάρκαρη, το παλιά, πολύ παλιά. Γενικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα να ξαναδιαβάσω αστυνομικά, όμως γενικά νομίζω ότι αυτό ειδικά προσφέρεται για ξαναδιάβασμα, διότι το κύριο ατού του δεν είναι το αστυνομικό μυστήριο, αλλά η ξενάγηση του αναγνώστη, μαζί με τον αστυνόμο Χαρίτο, στην Κωνσταντινούπολη και στην ελληνική κοινότητα εκεί. Ίσως μάλιστα κάποια στιγμή να το παρουσιάσω εδώ.
Την περίοδο των γιορτών διάβασα ένα βιβλιαράκι με χριστουγεννιάτικα διηγήματα μοντέρνων Ελλήνων συγγραφέων. Ήταν πολύ ευχάριστα διηγήματα, γλυκόπικρα τα περισσότερα, χωρίς να είναι ούτε πολύ ψυχοπλακωτικά, όπως πολλά "γιορτινά" διηγήματα πολλών παλιότερων συγγραφέων, ούτε χαζοχαρούμενα και παιδικά.