Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;

Καλημέρα σας!!! Τελείωσα το Blasted - Sarah Kane. Γενικά τα θεατρικά με ξεκουράζουν. Γενικά... Το συγκεκριμένο είναι ένα καταπληκτικό, καταπληκτικά βίαιο, ωμό, ρεαλιστικό έργο που σε κρατάει σε εγρήγορση καθώς σε κάθε σκηνή σε κάθε ατάκα περιμένεις την ολική καταστροφή των πρωταγωνιστών καθώς πρόκειται για ήδη κατεστραμμένους ανθρώπους απο την αρχή του έργου. Η συγκεκριμένη έκδοση συμπεριλαμβάνει επίσης και μια πολύ όμορφη συνέντευξη της Kane στο τέλος.
 
Σήμερα ολοκλήρωσα το ή βιβλιοθήκη των κρυφών ονείρων. Μεγάλη κουβέντα θα πω.... μαζί με το μικρό πρίγκιπα νομίζω είναι το δεύτερο βιβλίο που πρέπει να διαβάζει κάποιος όταν δεν είναι καλά για να τον βοηθήσει να μην νιώθει έτσι.

Μιλάει για ιστορίες ανθρώπων που έχουν φτάσει σε εργασιακό αδιέξοδο και τους βοηθάει να το ξεπεράσουν. Βασικός στόχος του βιβλίου είναι αυτός, παρόλα αυτά, σε βοηθάει και σε άλλα κομμάτια της ζωής, σχέσεις μεταξύ ανθρώπων, παιδιού γονέα, φίλων, συνεργατών και άλλα.

Λίγα λόγια για την ιστορία του βιβλίου, υπάρχει μια βιβλιοθήκη όπου οι ήρωες μας με κάποιο τρόπο ο καθένας τους καταλήγει να μπει μέσα και να δανειστεί κάποια βιβλία, μαζί με αυτά τα βιβλία, η βιβλιοθηκάριος τους προτείνει άλλο ένα βιβλίο το οποίο τους βοηθάει στη ζωή τους και κατά κύριο λόγο να βγουν από το εργασιακό αδιέξοδο.
 
Εγώ πριν από τα Χριστούγεννα τέλειωσα το The Year of Witching, ένα τέλειο (προς το YA πάει, αν και έχει αρκετή βία) βιβλίο με μάγισσες. Η έμπνευση είναι προφανέστατα οι μάγισσες του Σάλεμ. Το μόνο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι οι μάγισσες και η σχέση της πρωταγωνίστριας μαζί τους θα ήθελα να ήταν ακόμη πιο διφορούμενη.
Ξαναδιάβασα ένα ωραίο αστυνομικό του Μάρκαρη, το παλιά, πολύ παλιά. Γενικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα να ξαναδιαβάσω αστυνομικά, όμως γενικά νομίζω ότι αυτό ειδικά προσφέρεται για ξαναδιάβασμα, διότι το κύριο ατού του δεν είναι το αστυνομικό μυστήριο, αλλά η ξενάγηση του αναγνώστη, μαζί με τον αστυνόμο Χαρίτο, στην Κωνσταντινούπολη και στην ελληνική κοινότητα εκεί. Ίσως μάλιστα κάποια στιγμή να το παρουσιάσω εδώ.
Την περίοδο των γιορτών διάβασα ένα βιβλιαράκι με χριστουγεννιάτικα διηγήματα μοντέρνων Ελλήνων συγγραφέων. Ήταν πολύ ευχάριστα διηγήματα, γλυκόπικρα τα περισσότερα, χωρίς να είναι ούτε πολύ ψυχοπλακωτικά, όπως πολλά "γιορτινά" διηγήματα πολλών παλιότερων συγγραφέων, ούτε χαζοχαρούμενα και παιδικά.
 
Σήμερα ολοκλήρωσα το ή βιβλιοθήκη των κρυφών ονείρων. Μεγάλη κουβέντα θα πω.... μαζί με το μικρό πρίγκιπα νομίζω είναι το δεύτερο βιβλίο που πρέπει να διαβάζει κάποιος όταν δεν είναι καλά για να τον βοηθήσει να μην νιώθει έτσι.

Μιλάει για ιστορίες ανθρώπων που έχουν φτάσει σε εργασιακό αδιέξοδο και τους βοηθάει να το ξεπεράσουν. Βασικός στόχος του βιβλίου είναι αυτός, παρόλα αυτά, σε βοηθάει και σε άλλα κομμάτια της ζωής, σχέσεις μεταξύ ανθρώπων, παιδιού γονέα, φίλων, συνεργατών και άλλα.

Λίγα λόγια για την ιστορία του βιβλίου, υπάρχει μια βιβλιοθήκη όπου οι ήρωες μας με κάποιο τρόπο ο καθένας τους καταλήγει να μπει μέσα και να δανειστεί κάποια βιβλία, μαζί με αυτά τα βιβλία, η βιβλιοθηκάριος τους προτείνει άλλο ένα βιβλίο το οποίο τους βοηθάει στη ζωή τους και κατά κύριο λόγο να βγουν από το εργασιακό αδιέξοδο.
Το τελείωσα λίγο πριν τα Χριστούγεννα και αποκόμισα την ίδια εντύπωση με σένα. 'Ηταν ακριβώς το γλυκό παραμύθι που ήθελα για ένα ευχάριστο ανάγνωσμα τις μέρες των γιορτών όταν παρατάω όλα τα ζοφερά non-fiction που συνήθως γεμίζουν τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.
 
Τελείωσα σήμερα την ακόλουθη ιστορία του Νοοτεμπόμ. Πρώτη επαφή με τον Ολλανδό συγγραφέα και εκτός από εντυπωσιασμένος, δηλώνω και γοητευμένος. Πρόκειται για εξαιρετικό μυθιστόρημα, καλογραμμένο, βαθειά φιλοσοφικό μ'έναν τρόπο όμως αδιόρατο, "ύπουλο" θα'λεγε κανείς. Οι χαρακτήρες του κοινοί, τα προβλήματά τους το ίδιο. Ωστόσο, πίσω από τους κλασικούς της λατινικής λογοτεχνίας που περιβάλλουν με το κύρος τους τη ζωή του καθηγητή-πρωταγωνιστή του κειμένου, φανερώνονται τα κενά και οι ανησυχίες του.
Πάρα πολύ όμορφο βιβλίο.

Τις προηγούμενες ημέρες τελείωσα το μπιλιάρδο στις εννέα και μισή του Μπελ.
Είναι πολύ περιττό να αναφέρω ότι πρόκειται για καταπληκτικό βιβλίο. Δυστυχώς, η έκδοση από τα Γράμματα δεν προσφέρει το ιστορικό πλαίσιο που θα επιτρέψει στον αναγνώστη, αν ο ίδιος δεν ξέρει στοιχειωδώς την ιστορία της Γερμανίας από τον 1ο ως το τέλος του 2ου ΠΠ, να κατανοήσει τους χαρακτήρες και τις πράξεις τους. Και επειδή είναι τόσο καλό, σκέφτομαι να αποκτήσω τη νεα μετάφραση από τις εκδόσεις Πόλις, που έχει και επίμετρο.
 
Τελείωσα την "Δικη του Κισινγκερ" του Κριστοφερ Χιτσενς. Ο Χιτσενς κατέγραψε όλα τα εγκληματα της πολυχρονης πολιτικής και διπλωματικης καριερας του Κισινγκερ δινοντας εμφαση στην Ινδοκινα, Καμποτζη, Χιλη, Κυπρο και Ανατολικό Τιμορ. Σε καποια απο αυτα ο Κισινγκερ ήταν υπευθυνος για εκατονταδες χιλιαδες νεκρους οπως για παραδειγμα στην Ινδοκινα δινοντας εντολη για εκτεταμενους άσκοπους βομβαρδισμους κατά αμάχων παρακαμποντας όλα τα θεσμικα όργανα των ΗΠΑ, ο βρωμικος ρόλος του στην Χιλή, στο Τιμορ κ.λ. Ενας ανθρωπος που έχει λερωσει τα χερια του με πολυ αίμα και ο ρόλος του ηταν πάντα βρωμικος όπως και στην περιπτωση της Κυπρου και στην αποπειρα απαγωγης και δολοφονιας του Δημητροπουλου ενος ελληνα δημοσιογραφου που ζουσε στις ΗΠΑ και εγραφε συνεχως για τις υπογειες διασυνδεσεις της χουντας με τον Κίσινγκερ και την κυβερνηση των ΗΠΑ. Η χουντα ειχε χρηματοδοτησει μυστικά βεβαια, την προελογικη καμπανια του Νιξον με ανταλλαγμα την στηριξη των ΗΠΑ.
Για οτι γραφει ο Χιτσενς παραθέτει πληθος αποδεικτικών στοιχειων με μαρτυριες, τηλεγραφηματα, απορρητα εγγραφα που εχουν αποχαρακτηριστει κ.λ. Σε καποιες περιπτωσεις τα στοιχεια είναι πιο αδυναμα, σε αλλες ακλονητα. Εξαλλου οπως λεει ο Χιτσενς στην εισαγωγη σκοπός του βιβλίου περαν του να καταδειξει τα εγκληματα του Κισινγκερ ήταν και να τον προκαλεσει να του κανει μηνυση για συκοφαντικη δυσφημηση έτσι ώστε να πάνε στα δικαστηρια και να καταφέρει να αποκτήσει πρόσβαση και σε αλλά απορρητα εγγραφα που παραμενουν μέχρι και σήμερα σφραγισμένα. Κατι που βεβαια ο πονηρος Κισινγκερ δεν έπραξε. Οποιος το διαβάσει θα πρέπει να έχει μια γενική γνώση των γεγονοτων διότι ο Χιτσενς δεν μπαίνει στον κόπο να αναφερει το ιστορικο πλαισιο της κάθε εποχης (δεν ειναι αυτός αλλωστε ο σκοπός του) και μπορεί να τον κουράσουν καποια νομικά κομματια που περιλαμβανει μέσα. Ο Κισινγκερ ο οποιος αποτέλεσε την επιτομη της ατιμωρησιας καθώς εντελει απολαμβανε την ελευθερια του μεχρι και την τελευταια μέρα της ζωης του.
 
Τελείωσα χθες μάλλον ένα από τα καλύτερα βιβλία για το 2024, τους δακτύλιους του Κρόνου του Sebald.
Δεν χρειάζονται πολλά-πολλά, απλά μου έκανε τρομερή εντύπωση ο τρόπος που μια συρραφή από αχρείαστες και κάποτε ετερόκλητες πληροφορίες κατόρθωσε να με κάνει να ταξιδέψω μες στις λέξεις, κρατώντας αμείωτη την προσοχή μου. Πανέμορφο, εξαιρετικό, απολαυστικό βιβλίο.
 
Καλημέρα...τελείωσα το Η τελική λήθη - Κωστάκης Ανάν και μπορώ να πω ότι έχω ανάμικτα συναισθήματα. Δεν ήταν τόσο η απουσία πλοκής αυτό το ξεπερνάς αλλά για ποιο λόγο χρειάζομαι αυτή την εικόνα στο μυαλό μου;
"Όπως είναι φυσικό,τα τραγούδια της είναι πιο απαίσια και από γλειψιά στις ιδρωμένες κω**τριχες ενός παλαιστή σούμο που πάσχει από διάρροια και δεν θυμάται πού φυλάει η γυναίκα του το χαρτί υγείας."
Η εικονογράφηση πάντως 5/5.
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Τελείωσα αυτές τις μέρες ένα σχετικά άγνωστο λογοτεχνικό διαμαντάκι.
Στόμα γεμάτο χώμα.

Πρόκειται για ένα μικρό διήγημα του Σέρβου συγγραφέα Μπράνιμιρ Στσεπάνοβιτς, στο οποίο παρακολουθούμε τις τελευταίες ώρες ενός ανθρώπου, ο οποίος αποφασίζει να επιστρέψει στη γενέτηρά του και να δώσει τέλος στη ζωή του. Το ταξίδι βέβαια, εξελίσσεται πολύ πιο διαφορετικά από ότι ο ίδιος θα περίμενε μιας και εντελώς άθελα του γίνεται στόχος καταδίωξης 2 κυνηγών και εν συνεχεία ενός ολόκληρου συρφετού άσχετων χαρακτήρων.
Η όλη ιστορία διαδραματίζεται στα βουνά και τα δάση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Όμορφες περιγραφές συνδυάζονται με τον αδιάκοπο ρυθμό σκέψεων και καταδίωξης και οι τελευταίες 10 σελίδες θεωρώ πως είναι από τα πιο όμορφα λογοτεχνικά αποσπάσματα που έχω διαβάσει.
Δυστυχώς, είναι εξαντλημένο, αλλά αν το βρείτε αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία.
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Τελείωσα αυτές τις μέρες ένα σχετικά άγνωστο λογοτεχνικό διαμαντάκι.
Στόμα γεμάτο χώμα.
Μονο μη μας πεις κι εσύ οτι ειναι μαγικός ρεαλισμός, εκ Βαλκανίων ορμώμενος, γιατι θα πηδηχτώ απ' το παραθυρο, θα ξεχάσω τους καλούς σου τρόπους και θα θυμηθώ ότι, κατα βάθος, είμαι βαλκάνια. Τον νου σου.
 
Τελείωσα αυτές τις μέρες ένα σχετικά άγνωστο λογοτεχνικό διαμαντάκι.
Στόμα γεμάτο χώμα.
Δυστυχώς, είναι εξαντλημένο, αλλά αν το βρείτε αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία.
Λοιπόν το βρήκα σε έκδοση 1977 απο Οδυσσέα και 1998 απο Παρασκήνιο. Ποια μετάφραση να είναι καλύτερη άραγες; :χμ:
 
Και λέω στον εαυτό μου χθες...ποιο βιβλίο να διαβάσω να μου δεθεί το στομάχι κόμπος; Ααααα έχω αυτό.
Μακρόνησος, απόψε χτυπούνε τις γυναίκες λοιπόν έτσι για να θυμόμαστε που και που την πιο μαύρη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Όπως λέει και στο βιβλίο 'εάν η λήθη είναι αρετή, η μνήμη είναι χρέος"
 
Και λέω στον εαυτό μου χθες...ποιο βιβλίο να διαβάσω να μου δεθεί το στομάχι κόμπος; Ααααα έχω αυτό.
Μακρόνησος, απόψε χτυπούνε τις γυναίκες λοιπόν έτσι για να θυμόμαστε που και που την πιο μαύρη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Όπως λέει και στο βιβλίο 'εάν η λήθη είναι αρετή, η μνήμη είναι χρέος"
Ενδιαφέρον φαίνεται αυτό το βιβλιαράκι. Θα το έχω κατά νου. Έχεις την έκδοση του λινκ που μας έστειλες; Αν ναι, μπορείς να δεις λίγο αν το εξώφυλλο είναι λιθογραφία της Βάσως Κατράκη;
 
Top