Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;
- Thread starter Ειφφελ
- Start date
Τελείωσα το "Ο άνθρωπος που έκαψε την Ελλάδα" του Βαγγέλη Ραυτόπουλου. Είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο. Ήρωας κάποιος που έχοντας τη (μεταφυσική) δύναμη της Πυρογένεσης / πυροκίνησης και μετά από μια καταστροφική πορεία που έχει η ζωή του (απολύεται με την κρίση και εγκαταλείποντας την οικογένεια του στη συνέχεια καταντάει άστεγος) κάνει την Ελλάδα να καίγεται.
Το βιβλίο έχει μια καλειδοσκοπική δομή - αφού είναι γραμμένο σαν συρραφή των σημειώσεών του ήρωα, των σημειώσεων του κολλητού φίλου του, της γυναίκας του, αποσπάσματα από μπλογκόσφαιρα, φέις και από ειδησεογραφικές πηγές. Έχει ενδιαφέρον σαν πλοκή και σαν φιλοσοφική ανάλυση κάποιον πραγμάτων, όχι όμως τόσο σαν εξέλιξη αφού σχεδόν από την αρχή έχει δώσει το στίγμα της πορείας και της κατάληξης όλων των συμμετεχόντων και συμβάντων. Δεδομένου του τελευταίου σε κάποια σημεία βρήκα ότι πλατιάζει και κάνει κοιλιά, παρόλο που γενικότερα ο τρόπος γραφής του Ραφτόπουλου (έχοντας διαβάσει και άλλα παλαιότερα) μου αρέσει.
ΥΓ: Εάν έβαζα αστεράκια θα έβαζα τρία-τριάμισι.
Το βιβλίο έχει μια καλειδοσκοπική δομή - αφού είναι γραμμένο σαν συρραφή των σημειώσεών του ήρωα, των σημειώσεων του κολλητού φίλου του, της γυναίκας του, αποσπάσματα από μπλογκόσφαιρα, φέις και από ειδησεογραφικές πηγές. Έχει ενδιαφέρον σαν πλοκή και σαν φιλοσοφική ανάλυση κάποιον πραγμάτων, όχι όμως τόσο σαν εξέλιξη αφού σχεδόν από την αρχή έχει δώσει το στίγμα της πορείας και της κατάληξης όλων των συμμετεχόντων και συμβάντων. Δεδομένου του τελευταίου σε κάποια σημεία βρήκα ότι πλατιάζει και κάνει κοιλιά, παρόλο που γενικότερα ο τρόπος γραφής του Ραφτόπουλου (έχοντας διαβάσει και άλλα παλαιότερα) μου αρέσει.
ΥΓ: Εάν έβαζα αστεράκια θα έβαζα τρία-τριάμισι.
Τελείωσα σήμερα το Σφαγείο Νο5.
Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον σε σχέση με την περιγραφή στο οπισθόφυλλο, η οποία με προϊδέασε για κάτι εντελώς διαφορετικό απ'αυτό που διάβασα. Έχω την αίσθηση ότι η μετάφραση (εκδ. του Κάκτου) δεν βοήθησε πολύ -εντόπισα μερικά σημεία που ίσως να μπορούσαν να αποδωθούν καλύτερα).
Μου άφησε την εντύπωση ότι θέλει μια δεύτερη, πιο προσεκτική ανάγνωση (ίσως άλλη μετάφραση ή το πρωτότυπο).
Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον σε σχέση με την περιγραφή στο οπισθόφυλλο, η οποία με προϊδέασε για κάτι εντελώς διαφορετικό απ'αυτό που διάβασα. Έχω την αίσθηση ότι η μετάφραση (εκδ. του Κάκτου) δεν βοήθησε πολύ -εντόπισα μερικά σημεία που ίσως να μπορούσαν να αποδωθούν καλύτερα).
Μου άφησε την εντύπωση ότι θέλει μια δεύτερη, πιο προσεκτική ανάγνωση (ίσως άλλη μετάφραση ή το πρωτότυπο).
Το έχω διαβάσει στο πρωτότυπο μόνο και η πλοκή με είχε συναρπάσει. Θυμάμαι να το διαβάζω απνευστι. Αξίζει να του δώσεις άλλη μια ευκαιρία στο πρωτότυπο.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Και του Κεδρου ειναι, πώς να το θεσω κομψα..! Α, ναι! Για το ρεμα.
Εγω αυτην την εκδοση είχα διαβασει, του Κεδρου, και το βιβλίο δεν με είχε ενθουσιάσει. Λιγο χαοτικό, η εκδοση κακή και αυτό το στυλ της γραφης του δεν μου ταιριαξε.
Παρεμπιπτοντως τελειωσα το βιβλίο του Κορτω "Το σεξ και πως να το αποφυγετε". Ο @ΚρίτωνΓ μια χαρα τα έιχε πει. Ειχε καποιες πινελιες καλου και εξυπνου χιουμορ και απο εκει και περα το βιβλιο ήταν σούπα. Χωρις πλοκή και τίγκα στα κλισε και στην κοινοτοπία. Φανταζομαι δεν θα του πήρε πάνω απο πέντε μέρες για να το γραψει. Και καπως έτσι εξηγείται και το πως καταφερνει και γραφει καθε χρονο 2-3 βιβλία. Παντως εξακολουθω να πιστευω οτι ο Κορτω έχει χιουμορ και είναι ταλαντουχος συγγραφεας αν και εδω δυστυχως δεν το έδειξε.
Επισης να κανω και μια παρατηρηση. Στο βιβλιο υπαρχουν και δυο πενταχρονα (διδυμα) των οποιων η συμπεριφορα τους είναι εκτος λογικής. Π.χ. στο νηπιαγωγειο δειχνουν μες στην ταξη τα πουλια τους και ρωτανε τους συμμαθητες τους ποιο ειναι πιο ωραιο, ξερουν την λεξη σεξ και τι είναι το σεξ, κυνηγιουνται με κατι σπαθια παιχνιδια και φωναζει το ένα στο αλλο οτι θα του το βαλει στο κωλο, αυτα και αλλα διαφορα τέτοια.
Ε όλα αυτά δεν ειναι συμπεριφορα πεντάχρονου, ακομα και του πιο κακομαθημενου, ειναι εκτος πραγματικοτητας, Ρωτα ρε φιλε 2-3 ανθρωπους για το αν όλα αυτα που γράφεις μπορουν να περάσουν για συμπεριφορα πενταχρονου. Τελος παντων, λεπτομερειες μπορεις να πεις αλλα εμενα με ενόχλησε λιγο. Αυτά.
Επισης να κανω και μια παρατηρηση. Στο βιβλιο υπαρχουν και δυο πενταχρονα (διδυμα) των οποιων η συμπεριφορα τους είναι εκτος λογικής. Π.χ. στο νηπιαγωγειο δειχνουν μες στην ταξη τα πουλια τους και ρωτανε τους συμμαθητες τους ποιο ειναι πιο ωραιο, ξερουν την λεξη σεξ και τι είναι το σεξ, κυνηγιουνται με κατι σπαθια παιχνιδια και φωναζει το ένα στο αλλο οτι θα του το βαλει στο κωλο, αυτα και αλλα διαφορα τέτοια.
Ε όλα αυτά δεν ειναι συμπεριφορα πεντάχρονου, ακομα και του πιο κακομαθημενου, ειναι εκτος πραγματικοτητας, Ρωτα ρε φιλε 2-3 ανθρωπους για το αν όλα αυτα που γράφεις μπορουν να περάσουν για συμπεριφορα πενταχρονου. Τελος παντων, λεπτομερειες μπορεις να πεις αλλα εμενα με ενόχλησε λιγο. Αυτά.
Διορθώνω, την έκδοση του Κέδρου (Κέδρο-Κάκτο πάντα τους μπερδεύω, δεν ξέρω γιατί).
Τη γνώμη σας @Έλλη Μ (ladies first) και @Χρυσόστομος τις "ακούω". Χάλια δεν θα το πω. Θα το πω απλά μια σχετικά ενδιαφέρουσα αφήγηση ενός Αμερικανού που γυρνάει από τον πόλεμο, πιάνει την καλή και χάνει τα μυαλά του πιστεύοντας ότι τον απήγαγαν εξωγήινοι, επειδή (εικάζω) δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την πολεμική εμπειρία, την καταστροφή της Δρέσδης και την ευτραφή του γυναίκα.
Αυτό.
Αν υπάρχει κάτι άλλο, δεν το'πιασα. Απλά, όποια/ος το επιλέξει, ας μην διαβάσει καθόλου το οπισθόφυλλο.
Έλλη Μ
Συντονιστής
@ΜιΛάμπρος, ειχα προσδοκίες υψηλες απο το βιβλίο και η αλήθεια ειναι οτι το κεφαλι μου εγινε τραχανοτο (γεια σου, @Νικόλας Δε Κιντ) κατα τον ιδιο τροπο που ειχε γινει στην πρωτη κάκιστη μεταφραση της Δικης. Μετα, διαβασα του Κοτζια και τα πραγματα αντιστράφηκαν (ο λογος για τη Δικη).
Το σφαγείο και ο γκατσμπυ ειναι απο τα βιβλια που ποτέ δεν καταλαβα what was all the fuss about.
Το σφαγείο και ο γκατσμπυ ειναι απο τα βιβλια που ποτέ δεν καταλαβα what was all the fuss about.
Δεν έχεις άδικο.Το σφαγείο και ο γκατσμπυ ειναι απο τα βιβλια που ποτέ δεν καταλαβα what was all the fuss about.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Εχω αδικο @ΜιΛάμπρος μου: ειτε θα βαλω ερωτηματικο στο τελος της φρασης ειτε το was θα παει μετα το fuss. 
Τελείωσα σήμερα ένα ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό βιβλίο για τον Ιουλιανό. Χωρίς να ενδίδει στις γνωστές προκαταλήψεις και εστιάζοντας σε αντικειμενικές ιστορικές πηγές (τον Αμμιανό κυρίως, τον Λιβάνιο αλλά και κάποιους Πέρσες ιστορικούς) στην προσπάθεια να διαχωρίσει την αλήθεια από τον μύθο, το βιβλίο παρουσιάζει την ταραχώδη πορεία του Ιουλιανού, από το δυτικό κομμάτι της αυτοκρατορίας ως το θάνατό του. Ιδιοφυής στρατηγός με αποφασιστικές επιτυχίες στη Γαλατία, μεταρρυθμιστής, οραματιστής, ασκητικός, ιδεαλιστής φιλόσοφος, ιδιορρυθμος, καυστικός. Αυτός ήταν ο Ιουλιανός, απαλλαγμένος από το μένος των συγχρόνων και των μεταγενέστερών του.
Άψογο.
Άψογο.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Τελείωσα την καταπληκτική Άβυσσο της Γιουρσεναρ. Το βιβλιο ειναι η ζωή του πλανητα φιλόσοφου, αλχημιστή, γιατρου Ζήνωνα, τον 16ο αιώνα στο μεταίχμιο, ουσιαστικά, δύο εποχών, Μεσαίωνας και Αναγέννηση. Και νομίζω εκει συνίσταται ο αλχημιστικός τιτλος του βιβλιου, στην προσπάθεια αυτου του ήρωα να απελευθερωθει απο τις δεισιδαιμονίες, τη μοιρολατρία, ασπαζόμενος την επιστημη και τις νέες θεωριες, με την εκκλήσία να κρεμεται ως δαμοκλειος σπαθη πάνω από το κεφάλι του (ισως και μεσα σε αυτό) και η μεταστοιχείωσή του σε άνθρωπο που αμφισβητεί διαρκώς και τα πάντα και αναζητεί την αληθεια.
Παρόλο που το βιβλίο εχει ροή και πλοκή, οι χαρακτήρες ειναι καλοδουλεμένοι και το βιβλιο δεν πάσχει καθολου σε αυτό, κατα τη γνώμη μου η μεγιστη αρετη και ικανότητα της Γιουρσεναρ ειναι η ποιότητα του λόγου που αρθώνουν οι πρωταγωνιστές της η οποία ειναι σε τέτοιο υψηλό επίπεδο που ξεχνάς οτιδήποτε άλλο: πλοκή, χώρο, χρόνο, περιβάλλον κλπ.
Εξαιρετικο.
Και τώρα τι;; Ε;; (ρητορικόν)
Παρόλο που το βιβλίο εχει ροή και πλοκή, οι χαρακτήρες ειναι καλοδουλεμένοι και το βιβλιο δεν πάσχει καθολου σε αυτό, κατα τη γνώμη μου η μεγιστη αρετη και ικανότητα της Γιουρσεναρ ειναι η ποιότητα του λόγου που αρθώνουν οι πρωταγωνιστές της η οποία ειναι σε τέτοιο υψηλό επίπεδο που ξεχνάς οτιδήποτε άλλο: πλοκή, χώρο, χρόνο, περιβάλλον κλπ.
Εξαιρετικο.
Και τώρα τι;; Ε;; (ρητορικόν)
Με τη μετάφραση όλα οκ δλδ;
Τελείωσα τον κλέφτη της μεσημβρίας του Καμιλέρι.
Από τις πρώτες ιστορίες που έγραψε ο Καμιλέρι με τον Μονταλμπάνο, δεν είναι τόσο στιβαρή όσο οι επόμενες, και παραείναι φορτωμένη, νομίζω, με γεγονότα και καταστάσεις. Αλλά μου είναι ιδιαιτέρως αγαπητός ο Αντρέα και είναι απολαυστικός.
Τελείωσα επίσης το φονικό στην Εκκλησιά του Έλλιοτ (σε μετάφραση Γ. Σεφέρη). Συμπαθητικό μικρό θεατρικό για το θάνατο του Τόμας Μπέκετ. Το αγόρασα περισσότερο για βιβλιοθηκονομικούς (sic) λόγους.
Από τις πρώτες ιστορίες που έγραψε ο Καμιλέρι με τον Μονταλμπάνο, δεν είναι τόσο στιβαρή όσο οι επόμενες, και παραείναι φορτωμένη, νομίζω, με γεγονότα και καταστάσεις. Αλλά μου είναι ιδιαιτέρως αγαπητός ο Αντρέα και είναι απολαυστικός.
Τελείωσα επίσης το φονικό στην Εκκλησιά του Έλλιοτ (σε μετάφραση Γ. Σεφέρη). Συμπαθητικό μικρό θεατρικό για το θάνατο του Τόμας Μπέκετ. Το αγόρασα περισσότερο για βιβλιοθηκονομικούς (sic) λόγους.
Τελείωσα το 2ο μέρος της τριλογίας του Δράκου της Πρέσπας, Κεχριμπαρένια Έρημος!
Εξαιρετική η κα. Μπουραζοπούλου άλλη μια φορά. Η υπόθεση συνεχίζεται σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από τη λασπωμένη κοιλάδα. Για την ακρίβεια σε ένα εκ διαμέτρου αντίθετο περιβάλλον, όπου επικρατεί η απόλυτη ξηρασία και τα πάντα έχουν μετατραπεί σε μια αχανή έρημο.
Παρ' όλο που η εξέλιξη της ιστορίας είναι εξαιρετική, εντούτοις υπάρχουν και κάποια άλματα λογική ή διάφορα κενά, τα οποία όμως σε καμία περίπτωση δεν αλλοιώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Θα ήθελα αν μπορούσα να ρωτήσω την συγγραφέα, αν με κάποιο τρόπο την εκβιάζει ο εκδότης και δέχεται στα βιβλία την μπουν αυτά τα ανεκδιήγητα εξώφυλλα.
- Γιατί κα. Μπουραζοπούλου μου; Γιατί;
Θέλω να διαβάσω και το 3ο μέρος στο οποίο εύχομαι η ΜΠ. να έχει δώσει μια ικανοποιητική εξήγηση για την όλη κατάσταση, γιατί το φανταστικό στοιχείο γίνεται όλο και πιο έντονο.
Μου άρεσαν πολύ οι αναφορές στην ελληνική ποίηση και λογοτεχνία καθώς και όλες οι αναφορές σε έργα παγκοσμίου φήμης.
Εξαιρετική η κα. Μπουραζοπούλου άλλη μια φορά. Η υπόθεση συνεχίζεται σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από τη λασπωμένη κοιλάδα. Για την ακρίβεια σε ένα εκ διαμέτρου αντίθετο περιβάλλον, όπου επικρατεί η απόλυτη ξηρασία και τα πάντα έχουν μετατραπεί σε μια αχανή έρημο.
Παρ' όλο που η εξέλιξη της ιστορίας είναι εξαιρετική, εντούτοις υπάρχουν και κάποια άλματα λογική ή διάφορα κενά, τα οποία όμως σε καμία περίπτωση δεν αλλοιώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Θα ήθελα αν μπορούσα να ρωτήσω την συγγραφέα, αν με κάποιο τρόπο την εκβιάζει ο εκδότης και δέχεται στα βιβλία την μπουν αυτά τα ανεκδιήγητα εξώφυλλα.
- Γιατί κα. Μπουραζοπούλου μου; Γιατί;
Θέλω να διαβάσω και το 3ο μέρος στο οποίο εύχομαι η ΜΠ. να έχει δώσει μια ικανοποιητική εξήγηση για την όλη κατάσταση, γιατί το φανταστικό στοιχείο γίνεται όλο και πιο έντονο.
Στο 1ο μέρος το μόνο περίεργο και κάπως εξωπραγματικό ήταν ο ναρκοληπτικός λυγκέας , ο οποίος κατά κάποιο τρόπο έβλεπε τα μελλούμενα. Στο 2ο μέρος φαίνεται ξεκάθαρα πως κάτι μεταφυσικό συμβαίνει μιας και εκεί που οι κάτοικοι της μια όχθης βλέπουν νερό, οι κάτοικοι της άλλης βλέπουν άμμο! Ακόμα κι όταν είναι μαζί, οι μεν βλέπουν τους δε στεγνούς ενώ οι άλλοι αισθάνονται βρεγμένοι!!
Οψόμεθα!
Οψόμεθα!
Μου άρεσαν πολύ οι αναφορές στην ελληνική ποίηση και λογοτεχνία καθώς και όλες οι αναφορές σε έργα παγκοσμίου φήμης.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Τελειωσα την Κυβεριάδα!!!
To χιούμορ, η πρωτοτυπία και η ευρηματικότητα του Λεμ στο να δημιουργει ιστοριες (ανεξάρτητα απο το ΕΦ υπόβαθρο) μοιάζουν αστειρευτα σε αυτη τη συλλογή.
Δηλαδή, ειναι ταυχρονα ευφυης, ευληπτος και διασκεδαστικός (κριμα που δεν ζει, θα τονε νυμφευόμουν κι αυτόν).
Η Ροζίτα Σωκου παρέδωσε μετάφραση αξιόλογη, στην οποία τα λογοπαίγνια και οι συνεκδοχές -εστω κι αν απέχουν απο το πρωτότυπο κειμενο εχουν ροή και νόημα (δηλαδή, πουθενα μα πουθενα δεν μπερδευτηκα, όπως την παθαινω συχνα). Ακομη και στην μακροσκελέστερη ιστορία της συλλογής οπου μια ιστορία εγκιβωτίζεται σε μια ιστορία που εγκιβωτίζεται σε μια ιστορία που εγκιβωτίζεται σε ένα όνειρο που εγκιβωτίζεται σε ενα αλλο όνειρο, κάπου βλέπω το Inception.
Kαι κάπου αλλου, το διηγημα του Τριαριδη, αχνότερα βεβαια/
To χιούμορ, η πρωτοτυπία και η ευρηματικότητα του Λεμ στο να δημιουργει ιστοριες (ανεξάρτητα απο το ΕΦ υπόβαθρο) μοιάζουν αστειρευτα σε αυτη τη συλλογή.
Δηλαδή, ειναι ταυχρονα ευφυης, ευληπτος και διασκεδαστικός (κριμα που δεν ζει, θα τονε νυμφευόμουν κι αυτόν
).Η Ροζίτα Σωκου παρέδωσε μετάφραση αξιόλογη, στην οποία τα λογοπαίγνια και οι συνεκδοχές -εστω κι αν απέχουν απο το πρωτότυπο κειμενο εχουν ροή και νόημα (δηλαδή, πουθενα μα πουθενα δεν μπερδευτηκα, όπως την παθαινω συχνα). Ακομη και στην μακροσκελέστερη ιστορία της συλλογής οπου μια ιστορία εγκιβωτίζεται σε μια ιστορία που εγκιβωτίζεται σε μια ιστορία που εγκιβωτίζεται σε ένα όνειρο που εγκιβωτίζεται σε ενα αλλο όνειρο, κάπου βλέπω το Inception.
Kαι κάπου αλλου, το διηγημα του Τριαριδη, αχνότερα βεβαια/