Μάλλον θα ανοίξω μελαγχολικό νημάτιο… λυπάμαι εκ των προτέρων.
Αλλά στην περίπτωσή μου, τις περισσότερες φορές, διάβαζα ένα (αγαπημένο, κατά προτίμηση βιβλίο) κάθε φορά που ήθελα να ξεφύγω από τον κόσμο γύρω μου!
Υπήρχε βέβαια και η περίπτωση να διαβάζω κάτι καινούργιο που μου άρεσε πολύ, αλλά και πάλι φρόντιζα να το κάνω όποτε πραγματικά ένιωθα πως θα μπορούσα να βυθιστώ απόλυτα σε αυτό και να μην με διακόψει απολύτως τίποτα.
Με τα βιβλία έχω μια παράξενη σχέση! Κατά καιρούς εμφανίζω διαφορετικά ενδιαφέροντα! Την μια στιγμή μπορεί να ενδιαφερθώ για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, και την επόμενη να διαβάσω παραμύθια, ή ποιήματα. Στα ποιήματα δε.. μόνο τα μελαγχολικά με μαγεύουν. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ήμουν πολύ λυπημένη, αλλά δεν έκλαιγα, και όταν διάβαζα ένα ποίημα ή κάτι που με συγκινούσε, δάκρυζα εκεί. Και ενώ δάκρυζα γι’ αυτό που διάβαζα, μου έφευγε και η λύπη μου! Γι’ αυτό και διάλεγα και τα πιο απίθανα μέρη για να κρυφτώ. Πέραν αυτού.. ήθελα να με εμπνέει και το τοπίο βλέπεις! Πολύ απαιτητική ήμουνα.. τώρα που το σκέφτομαι!!
Εντάξει.. φυσικά και διάβαζα και βιβλία που προκαλούσαν γέλιο, αλλά σε διαφορετικές περιστάσεις και σε άλλους χώρους. Και εκεί.. γελώ, και το γέλιο μου, είναι αυθόρμητο!
Και όταν διαβάζω.. ο κόσμος να γκρεμίζεται γύρω μου, δεν θα το καταλάβω! Χαρακτηριστικό το γεγονός να με φωνάζουν και απλά να μην ακούω, έστω και αν ο άλλος είναι ακριβώς δίπλα μου. Και πάντα με ενοχλούσε αφάνταστα να με ενοχλήσει κάποιος από το διάβασμά μου! Τις περισσότερες φορές αυτό σήκωνε καβγά (καημένη μαμά)!
Σαν παιδί είχα άπειρες ευκαιρίες να το κάνω. Περισσότερος ελεύθερος χρόνος!!
Τα τελευταία χρόνια όμως όχι, και με στεναχωρεί πολύ! Όσο κοινωνική και να είμαι (που είμαι), έχω ανάγκη να μείνω μόνη μου και να διαβάσω να ονειρευτώ ή να ακούσω μουσική. Είναι.. κάπως… σαν να βρίσκω ισορροπίες!! Δυστυχώς όμως, στο σήμερα, μειώνεται δραματικά ο ελεύθερος χρόνος, και μου λείπει πραγματικά.
Και είναι πραγματικά πολλές οι στιγμές που θέλω να διαβάσω κάτι! Την τελευταία φορά που το έκανα με ευχαρίστηση ήταν το καλοκαίρι!
Έστω και κάτι που το διάβασα ξανά. Μου αρέσει και αυτή η αίσθηση... να διαβάζω βιβλία που τα διάβασα μικρή. Σε αυτή την περίπτωση, ξυπνούν οι μνήμες, από εκείνα τα χρόνια, και νιώθω σαν να ξαναγίνομαι παιδί! Και οφείλεται στο γεγονός πως μπορώ να θυμηθώ ακόμη και τα συναισθήματα που είχα όταν διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο, και να τα φέρνω στο μυαλό (και στην καρδιά), ακόμη και τώρα που το ξαναδιαβάζω! Και είναι σαν να μην πέρασαν τα χρόνια, και να είμαι ακόμη εκείνο το καριτσάκι που διάβαζε κρυμμμένο πίσω από τις κουρτίνες, και πάνω στα δέντρα..
Ίσως να βρω ευκαιρία στις γιορτές, τώρα που το σκέφτομαι…
Αλλά στην περίπτωσή μου, τις περισσότερες φορές, διάβαζα ένα (αγαπημένο, κατά προτίμηση βιβλίο) κάθε φορά που ήθελα να ξεφύγω από τον κόσμο γύρω μου!
Υπήρχε βέβαια και η περίπτωση να διαβάζω κάτι καινούργιο που μου άρεσε πολύ, αλλά και πάλι φρόντιζα να το κάνω όποτε πραγματικά ένιωθα πως θα μπορούσα να βυθιστώ απόλυτα σε αυτό και να μην με διακόψει απολύτως τίποτα.
Με τα βιβλία έχω μια παράξενη σχέση! Κατά καιρούς εμφανίζω διαφορετικά ενδιαφέροντα! Την μια στιγμή μπορεί να ενδιαφερθώ για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, και την επόμενη να διαβάσω παραμύθια, ή ποιήματα. Στα ποιήματα δε.. μόνο τα μελαγχολικά με μαγεύουν. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ήμουν πολύ λυπημένη, αλλά δεν έκλαιγα, και όταν διάβαζα ένα ποίημα ή κάτι που με συγκινούσε, δάκρυζα εκεί. Και ενώ δάκρυζα γι’ αυτό που διάβαζα, μου έφευγε και η λύπη μου! Γι’ αυτό και διάλεγα και τα πιο απίθανα μέρη για να κρυφτώ. Πέραν αυτού.. ήθελα να με εμπνέει και το τοπίο βλέπεις! Πολύ απαιτητική ήμουνα.. τώρα που το σκέφτομαι!!
Εντάξει.. φυσικά και διάβαζα και βιβλία που προκαλούσαν γέλιο, αλλά σε διαφορετικές περιστάσεις και σε άλλους χώρους. Και εκεί.. γελώ, και το γέλιο μου, είναι αυθόρμητο!
Και όταν διαβάζω.. ο κόσμος να γκρεμίζεται γύρω μου, δεν θα το καταλάβω! Χαρακτηριστικό το γεγονός να με φωνάζουν και απλά να μην ακούω, έστω και αν ο άλλος είναι ακριβώς δίπλα μου. Και πάντα με ενοχλούσε αφάνταστα να με ενοχλήσει κάποιος από το διάβασμά μου! Τις περισσότερες φορές αυτό σήκωνε καβγά (καημένη μαμά)!
Σαν παιδί είχα άπειρες ευκαιρίες να το κάνω. Περισσότερος ελεύθερος χρόνος!!
Τα τελευταία χρόνια όμως όχι, και με στεναχωρεί πολύ! Όσο κοινωνική και να είμαι (που είμαι), έχω ανάγκη να μείνω μόνη μου και να διαβάσω να ονειρευτώ ή να ακούσω μουσική. Είναι.. κάπως… σαν να βρίσκω ισορροπίες!! Δυστυχώς όμως, στο σήμερα, μειώνεται δραματικά ο ελεύθερος χρόνος, και μου λείπει πραγματικά.
Και είναι πραγματικά πολλές οι στιγμές που θέλω να διαβάσω κάτι! Την τελευταία φορά που το έκανα με ευχαρίστηση ήταν το καλοκαίρι!
Έστω και κάτι που το διάβασα ξανά. Μου αρέσει και αυτή η αίσθηση... να διαβάζω βιβλία που τα διάβασα μικρή. Σε αυτή την περίπτωση, ξυπνούν οι μνήμες, από εκείνα τα χρόνια, και νιώθω σαν να ξαναγίνομαι παιδί! Και οφείλεται στο γεγονός πως μπορώ να θυμηθώ ακόμη και τα συναισθήματα που είχα όταν διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο, και να τα φέρνω στο μυαλό (και στην καρδιά), ακόμη και τώρα που το ξαναδιαβάζω! Και είναι σαν να μην πέρασαν τα χρόνια, και να είμαι ακόμη εκείνο το καριτσάκι που διάβαζε κρυμμμένο πίσω από τις κουρτίνες, και πάνω στα δέντρα..
Ίσως να βρω ευκαιρία στις γιορτές, τώρα που το σκέφτομαι…




!