Ράδιο Φάρος

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Μου το έβγαλε ο αλγόριθμος και το άκουγα χωρίς να συνειδητοποιώ πως είναι από Έλληνες!


bonito!
:)))):πάνω:
 
Την Αλκυονη την ανακάλυψα και εγω πρόσφατα. Καταπληκτική. Μια άλλη Ελληνίδα τραγουδιστρια που έχει παραδοσιακές επιρροές είναι η Billie Kark στο album της tzinda, το έχω ακούσει αρκετές φορές
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Σ αρεσουν ε;
Προσωπικα, δεν μπορω να τις ξεχωρισω απο αλλες φωνες που ακουω στο ραδιοφωνο κατα διαστήματα, μου φαινονται όλες ιδιες.
Και οι φωνές και το υφος και ολες βγαζουν μια βαριεστημάρα στην εκφραση, γκραν γκρουν οι κιθάρες, με εναν δηθεν αυτοσαρκασμο και εντονο μισανδρισμό πολύ συχνα. Και μου ηχουν πολύ βαρετες.

Αυτος ο οποιος δεν τις αντεχει καθολου, δε, ειναι ο γιος μου, που πιανει πολύ ευκολα τον στίχο και σχολιαζει πάρα πολύ καυστικά.

Τα πάντα. :))))
 
Μου αρέσουν που κάνουν "το δικό τους" άσχετα με το τι αρέσει και η μουσική τους μου βγαζει μια ζεστασιά σε συνδυασμό με τα βίντεο τους όχι λόγω των στίχων τους βέβαια αλλά επειδή δύο αδερφές το οργανώνουν όλο αυτό μαζί και βγαίνει κάτι μοναδικό από την κοινή αγάπη τους για την μουσική.
 
Να συμπληρώσω τώρα που μπορώ να γράψω με την ησυχία μου ότι έχουν δηλώσει πως δεν ξέρουν να παίζουν κανένα μουσικό όργανο. Πραγματικά τυχαία παίζουν κιθάρα με λίγη εξάσκηση. Αυτός ο ερασιτεχνισμος τους είναι ένας από τους λόγους που μου αρέσουν. Έχουν αυτό το ακατέργαστο αυθεντικό στοιχείο σε ό,τι δημιουργούν. Εγώ δεν έχω ανιχνεύσει κάποιον μισανδρισμο στην μουσική τους. Σε αυτή την περίπτωση το βρίσκω άστοχο χαρακτηρισμό. Είναι απλά κάποια κομμάτια τους που μιλάνε για πρώην. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκφράζονται αρνητικά μετά από έναν άσχημο χωρισμό. Αν και εμένα τα συγκεκριμένα τραγούδια τους δεν είναι από αυτά που έχω ακούσει πάνω από μια φορα. Μου αρέσουν άλλα.
Σου αφιερώνω κάποιους στίχους τους: θέλω να αλλάξω το πλακάκι της κουζίνας με ένα άλλο, το πλακάκι της πισίνας :))))
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Εγώ δεν έχω ανιχνεύσει κάποιον μισανδρισμο στην μουσική τους.
Ουτε γω. Το σχολιο πηγαινε στα γενικοτερα ακουσματα απο γυναικείες φωνες της τελευταίας 3ετιας. Δεν μπορω να σου κατονομασω καποια, δεν τις ξερω, αλλα θυμαμαι καποιος στχους να λεν κατι περιπου σαν σε σιχαίνονται ολες οι φιλες μου με οσα τους λεω και περισσοτερο ακουω τον γιο μου να σχολιαζει καυστικα μεν, ευστοχα δε κι εκει καπου προσεχω κι εγω και δεν μπορω παρα να συμφωνησω με την παιδικη του ειλικρινεια, οταν λεει, σταματα να κατηγορεις τους αλλους και σκεψου γιατι τα ανεχεσαι.
 
Μιας και και αναφέρθηκε η μισανδρία, ας βάλουμε 2 τραγούδια τα οποία εξιστορούν και αναφέρουν τη βία, την υποτίμηση και την εκμετάλλευση που δέχονται οι γυναίκες από αρχαιοτάτων χρόνων έως και σήμερα, ακόμα και στις προοδευτικές δυτικές κοινωνίες, που όλα αυτά είναι κεκαλυμμένα με άλλο πέπλο.
Δυστυχώς, παρόμοια βία δέχονται και άντρες. Αλλά είναι δυσανάλογες οι διαφορές στα ποσοστά. Πάντα πρέπει να είμαστε δίπλα στα θύματα ανεξαρτήτως φύλων, γιατί πολλοί δικαιολογούν τα "καλά παιδιά" και τις "καλές κοπέλες".

Ένα τραγούδι που γράφτηκε με αφορμή τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν ή/και χτυπήθηκαν στην Λατινική Αμερική και έγινε τραγούδι σύμβολο.

Και αυτό που χαίρομαι είναι στο παρακάτω τραγούδι ότι γράφτηκε από άντρα και βγάζει έναν αέρα ενδυνάμωσης.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Κάποιοι τραγουδιστές μεγαλώνουν και χάνουν παντελώς το χάρισμα της φωνής (που συχνά δεν το πολυείχαν κιόλας. Απλά τραγουδούσαν και τύχαν σε όμορφες συνθέσεις). Κι άλλοι πάλι μεγαλώνουν σαν το παλιό καλό κρασί.

Το άλμπουμ αυτό του Bryan Ferry είναι από το 2010 όταν ήταν κάπου στα 65 του, "in the evening of his years" που λέει κι αυτός. Άκου ομορφιά. Θέλω να πω πέρα από την συνθεση, ομορφιά στην φωνή του:

:αγαπώ:
Bryan Ferry - Reason Or Rhyme
 

Να σου ‘χαν πει άραγε κι εσένα στο σχολείο
ότι απέναντι στο Αιγαίο είναι ο ‘χτρός;
Βρωμάει εθνικισμό το προβατοποιείο
είτε είναι τούρκικος είτε ελληνικός
Μες στα κιτάπια τους ποτέ τους δε χωρέσαν
αυτό το σύστημα που απ’ το λαιμό μας πνίγει
Μας κατηγοριοποίησαν και μας διαιρέσαν,
οι δούλοι πρέπει να ‘ν’ πολλοί κι αφέντες λίγοι
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Εντωμεταξύ την πιο βαθιά μελαγχολία την έβρισκα πάντα στην ηλεκτρονική μουσική, από το '80 και τον Βαγγέλη. Κι ακόμα...

Else - Paris
 

Δεν κάνω τουμπεκί, χοντρό ή ψιλοκομμένο,
Όσο κάθε φτωχό θα το φωνάζουμε καημένο.
Όσο θα κλαίμε γιατί φταίει το πεπρωμένο,
Η μοίρα του, η τύχη του, που του το ‘χε γραμμένο.
Δεν το βουλώνω κι ας με κάνετε θυσία,
Για καθετί σκάρτο στη γη φταίει η ιδιοκτησία.
Για κάθε πόλεμο, για κάθε πεινασμένο,
για κάθε μισαλλόδοξο και λοβοτομημένο.
Δε σωπαίνω, Δε σας κάνω τη χάρη.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Νομίζω πως περισσότερο βάζω νεότερη μουσική, αλλά μιας κι είπα για την βαθιά μελαγχολία της ηλ. μουσικής, ιδού κάτι που με τσάκιζε από τότε και με τσακίζει:

Ommadawn Pt.1 (1975) από τον υπέρτατο Mike Oldfield (τα τρία πρώτα λεπτά)

 
Top