Ταινίες εμπνευσμένες από βιβλία
- Thread starter Λορένα
- Start date
Την είχα δει κι εγώ αυτή την ταινία επηρεασμένος από το βιβλίο του Γιάλομ.
Βλέπω στην imdb έχω ένα 3/10!
Βλέπω στην imdb έχω ένα 3/10!
Αμάν βρε. Την χαντάκωσες.
Για μένα ήταν αριστούργημα. Αλλά θα μου πεις, γούστα είναι αυτά.
@Λένκοβιτς
Το βιβλίο το εχω διαβάσει και ήταν πολύ καλό. Την σειρά δεν την θυμόμουν να σου πω την αλήθεια αλλά μπαίνοντας στην IMDb βλέπω ότι της έχω δώσει 6/10. Πρέπει να έχει περάσει μια δεκαετία τουλάχιστον..
Το βιβλίο το εχω διαβάσει και ήταν πολύ καλό. Την σειρά δεν την θυμόμουν να σου πω την αλήθεια αλλά μπαίνοντας στην IMDb βλέπω ότι της έχω δώσει 6/10. Πρέπει να έχει περάσει μια δεκαετία τουλάχιστον..
Εννοείς το βιβλίο του Douglas Adams;
Δεν τη θυμάμαι καλά αλλά νομίζω μου είχε φανεί πολύ προχειροφτιαγμένη, αδιάφορη και για ακόμη μια φορά είχα διαπιστώσει πόσο κακός ηθοποιός είναι αυτός ο Αρμάντ ΑσαντεΑμάν βρε. Την χαντάκωσες.
Εμένα μου αρέσει πολύ αυτός ο ηθοποιός.
Μετά από αυτό...i rest my case.
@Λένκοβιτς
Είχα δει πρώτα την ταινία όταν είχε βγει πριν από χρόνια, μου ψιλοάρεσε και επειδή το βιβλίο έχει αφήσει εποχή το αγόρασα. Δεν ήταν κάτι που μου άρεσε ιδιαίτερα, θεωρώ κάπως ξεπερασμένο το ύφος και το χιούμορ. Βέβαια στην Αγγλία το βιβλίο είναι πια κλασσικό.
Είχα δει πρώτα την ταινία όταν είχε βγει πριν από χρόνια, μου ψιλοάρεσε και επειδή το βιβλίο έχει αφήσει εποχή το αγόρασα. Δεν ήταν κάτι που μου άρεσε ιδιαίτερα, θεωρώ κάπως ξεπερασμένο το ύφος και το χιούμορ. Βέβαια στην Αγγλία το βιβλίο είναι πια κλασσικό.
Το Στρατιώτες της Σαλαμίνας το μυθιστόρημα του Χαβιέ(ρ) Θέρκας (2001) που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό (στα ελληνικά κυκλοφορεί από εκδ Πατάκη από το 2003) (https://www.politeianet.gr/books/9789601604671-cercas-javier-patakis-stratiotes-tis-salaminas-184592)
γυρίστηκε ταινία από τον David Trueba
(https://www.imdb.com/title/tt0314693/).
Ο σκηνοθέτης είναι φίλος του συγγραφέα. (σπάνια περίπτωση!)
Η πρωταγωνίστρια είναι η Ariadna Gil (πρώην) γυναίκα του σκηνοθέτη και πολύ καλή ηθοποιός. (Παράτησε τον σκηνοθέτη για τον Βίγκο Μόρτενσεν που είναι ο τωρινός της γκόμενος εδώ και 11 χρόνια - το κουτσομπολιό).
Η ταινία βραβεύτηκε με βραβείο σκηνοθεσίας στη Κάννες το 2003 και βραβείο Γκόγια σκηνοθεσίας και Α γυναικείου (μεταξύ άλλων, έχει 13 βραβεία).
Συστήνω και τα δύο (βιβλίο & ταινία).
γυρίστηκε ταινία από τον David Trueba
(https://www.imdb.com/title/tt0314693/).
Ο σκηνοθέτης είναι φίλος του συγγραφέα. (σπάνια περίπτωση!)
Η πρωταγωνίστρια είναι η Ariadna Gil (πρώην) γυναίκα του σκηνοθέτη και πολύ καλή ηθοποιός. (Παράτησε τον σκηνοθέτη για τον Βίγκο Μόρτενσεν που είναι ο τωρινός της γκόμενος εδώ και 11 χρόνια - το κουτσομπολιό).
Η ταινία βραβεύτηκε με βραβείο σκηνοθεσίας στη Κάννες το 2003 και βραβείο Γκόγια σκηνοθεσίας και Α γυναικείου (μεταξύ άλλων, έχει 13 βραβεία).
Συστήνω και τα δύο (βιβλίο & ταινία).
Είδα χθες την καταπληκτική (κατ' εμέ) ταινία ''Un homme qui dort'' (Ένας άνθρωπος που κοιμάται) του 1974 που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Ζωρζ Περέκ. Πρόκειται για υπαρξιακό ταινιάκι για έναν άνθρωπο που έχει αποξενωθεί από την κοινωνία. Έχει αφήγηση σε δεύτερο πρόσωπο, καταπληκτική φωτογραφία και πολύ ωραία μουσική. Την προτείνω σε όσους ενδιαφέρονται για underground κινηματογράφο του περασμένου αιώνα.
Είναι ελληνική ταινία, με πρωταγωνιστή τον Αντώνη Καφετζοπουλο.
''Άδικος κόσμος'' μια μεταφορά απο το βιβλίο "Έγκλημα και τιμωρία" του Ντοστογιεσφκι
Κυκλοφόρησε το 2012.
Κατά την προσωπική μου, άποψη αξίζει κάποιος να διαθέσει χρόνο να την δει.
''Άδικος κόσμος'' μια μεταφορά απο το βιβλίο "Έγκλημα και τιμωρία" του Ντοστογιεσφκι
Κυκλοφόρησε το 2012.
Κατά την προσωπική μου, άποψη αξίζει κάποιος να διαθέσει χρόνο να την δει.
Είναι διαθέσιμη στο Netflix η καινούργια ταινία του Άντριου Ντόμινικ, Blonde, που είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Τζόυς Κάρολ Όουτς, που είναι βασισμένο στην ζωή της Μέριλυν Μονρόε. Από ταινίες του Ντόμινικ έχω δει μόνο μια, πάλι βιογραφία ενός αμερικάνικου θρύλου, το Η Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς Από τον Δειλό Ρόμπερτ Φορντ, που ήταν καλό αν και κάπως μονότονο. Τώρα καταπιάστηκε με την Μέριλυν και δεν έχει πάρει καλές κριτικές. Βασικά οι κριτικοί τον επικρίνουν διότι θεωρούν ότι εκμεταλλεύεται την υστεροφημία. Έχει διαβάσει κανείς το βιβλίο ή δει την ταινία? Αξίζει ή είναι όντως τόσο χάλια?
Έχω δει το Η Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς Από τον Δειλό Ρόμπερτ Φορντ, δεν το θυμάμαι καλά, αλλά μου άρεσε. Είδα πρόσφατα το Blonde, αλλά μου άφησε μια περίεργη αίσθηση. Δεν μου άρεσε σε διάφορες στιγμές η υπερβολική δραματοποίηση, καταντούσε ψεύτικο. Μου άρεσε όμως που έδειξε κάποια περιστατικά ωμά, όπως φαντάζομαι θα είχαν γίνει και δεν ωραιοποιήθηκαν με κριτήριο τον πουριτανισμό. Μόνο προς το τέλος, που αναφέρθηκε η σχέση της με τον Κένεντι, αλλά κάπως θολά και συγκεχυμένα, μου φάνηκε επίτηδες ήταν πιο θολό το τοπίο.
Σε γενικές γραμμές να την δεις. Αν η ζωή της ήταν πράγματι έτσι, που δεν έχω λόγο να αμφιβάλλω για αυτό, υπήρξε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος στη ζωή της.
Σε γενικές γραμμές να την δεις. Αν η ζωή της ήταν πράγματι έτσι, που δεν έχω λόγο να αμφιβάλλω για αυτό, υπήρξε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος στη ζωή της.
Είδα το Blow Up (1966) του Αντωνιόνη (ορθογραφία ) όταν ήμουν έφηβος. Ειχα ακούσει τους γονείς μου να μιλανε γι' αυτήν την ταινία και κάθισα και την είδα. Μου είχε αρέσει. Επόμενες ταινιες του σκηνοθέτη (Zabriski Point, the Passenger) δεν μου πήγαν καθόλου και τον παράτησα. (Στο Zabriski Point το μόνο που μου άρεσε ήταν η έκρηξη με το αγαπημένο Careful with that Axe Eugene των Φλόιντ, που ήταν και το έναυσμα να δω την ταινία.)
Είδα τελευταία μια πανέμορφη σκηνή από το Passenger ("What are you running away from?", ειδικά όπως της περάσαν από πάνω πολύ πετυχημένα το μελαγχολικό "Space Song" από Beach House, που τρεντάρει εδώ και καιρό στα σόσιαλ) και θυμήθηκα το Blow Up και μόλις κάθισα και το ξανάδα. Δυστυχώς, το μάτι μου σκαλώνει στα διάφορα λαθάκια, αλλά η ταινία παραμένει όμορφη.
Φαντάζομαι πως θα είναι επιλογή η παντελώς αφύσικη συναυλία.
Ένα σχόλιο για την φωτογραφία. Πάντα θαυμάζω στο σινεμά την φωτογραφία. Στις περισσότερες ταινίες η φωτογραφία είναι από μόνη της ένα αριστούργημα. Έχει ταινίες που όπου κι αν σταματήσεις και πάρεις το καρέ και το εκτυπώσεις έχεις κάτι όμορφο για να βάλεις στον τοίχο. Έτσι και το Blow Up, πόσο μάλλον που σε μεγάλο μέρος υπάρχει ένα αρτιστίκ φόντο (γενικά τα πλάνα στο στούντιο και π.χ. όταν μιλάνε με τα κρεμασμένα φτερά ανάμεσά τους, ή η σκηνή της αφίσας κτλ.)
Όπως και να 'χει, γράφω εδώ καθώς η ταινία είναι βασισμένη σε διήγημα του Κορτάσαρ: “Las babas del diablo” (“The Devil’s Drool”), που εκδόθηκε πρώτη φορά το 1959 στο Las armas secretas.
) όταν ήμουν έφηβος. Ειχα ακούσει τους γονείς μου να μιλανε γι' αυτήν την ταινία και κάθισα και την είδα. Μου είχε αρέσει. Επόμενες ταινιες του σκηνοθέτη (Zabriski Point, the Passenger) δεν μου πήγαν καθόλου και τον παράτησα. (Στο Zabriski Point το μόνο που μου άρεσε ήταν η έκρηξη με το αγαπημένο Careful with that Axe Eugene των Φλόιντ, που ήταν και το έναυσμα να δω την ταινία.)Είδα τελευταία μια πανέμορφη σκηνή από το Passenger ("What are you running away from?", ειδικά όπως της περάσαν από πάνω πολύ πετυχημένα το μελαγχολικό "Space Song" από Beach House, που τρεντάρει εδώ και καιρό στα σόσιαλ) και θυμήθηκα το Blow Up και μόλις κάθισα και το ξανάδα. Δυστυχώς, το μάτι μου σκαλώνει στα διάφορα λαθάκια, αλλά η ταινία παραμένει όμορφη.
Φαντάζομαι πως θα είναι επιλογή η παντελώς αφύσικη συναυλία.
Ένα σχόλιο για την φωτογραφία. Πάντα θαυμάζω στο σινεμά την φωτογραφία. Στις περισσότερες ταινίες η φωτογραφία είναι από μόνη της ένα αριστούργημα. Έχει ταινίες που όπου κι αν σταματήσεις και πάρεις το καρέ και το εκτυπώσεις έχεις κάτι όμορφο για να βάλεις στον τοίχο. Έτσι και το Blow Up, πόσο μάλλον που σε μεγάλο μέρος υπάρχει ένα αρτιστίκ φόντο (γενικά τα πλάνα στο στούντιο και π.χ. όταν μιλάνε με τα κρεμασμένα φτερά ανάμεσά τους, ή η σκηνή της αφίσας κτλ.)
Όπως και να 'χει, γράφω εδώ καθώς η ταινία είναι βασισμένη σε διήγημα του Κορτάσαρ: “Las babas del diablo” (“The Devil’s Drool”), που εκδόθηκε πρώτη φορά το 1959 στο Las armas secretas.