Χριστίνα

[Χριστίνα]

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στο κλινόν άστυ, ενώ τα καλοκαίρια μου τα περνούσα στις Σπέτσες. Η καταγωγή της μητέρας μου με έκανε να αγαπήσω την Πόλη και να ακούω με προσοχή τις ιστορίες που μου λέγανε τότε που ήμουνα μικρή. Κάποια στιγμή αποφάσισα να γράψω τις ιστορίες αυτές και έτσι δημιουργήθηκε το βιβλίο μου.
Το παραμύθι που έγραψα βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Είναι η περιπέτεια μιας νέας κοπέλας (15 χρονων) που την κλέψανε δουλέμποροι απο τα Χανιά το 1866
( κατά τη διάρκεια της Κρητικής επανάστασης) και την στείλανε πεσκέσι στο μεγαλο χαρεμι της Κωνσταντινουπολης.
Θα μπορούσαμε να πούμε οτι ειναι η ιστορία μιας πολύ δυναμικής και ελεύθερης γυναίκας, που πήρε τη ζωή στα χέρια της και την έζησε όπως εκείνη επέλεξε.
Ειμαι παντρεμένη με τον άνδρα των ονείρων μου και έχω δυο παιδιά από τον προηγούμενο γάμο μου.

 

[Χριστίνα]

Τα δελφίνια ήταν η αιτία που έγραψα αυτό το παραμύθι.
Όταν ήμουν μικρή ειχα την τύχη να ζεί μαζί μας η αδελφή του παππού μου που ήρθε απο την Πόλη.
Η θεία Μαίρη έλεγε πάντα ιστορίες απο την Κωνσταντινούπολη με συχνές αναφορές στην γιαγιά της που την θεωρούσε ξεχωριστή γυναίκα. Ανάμεσα στις ιστορίες ανέφερε και τα δεκάδες δελφίνια του Βοσπόρου που τους ακολουθούσαν πάντα στο καλοκαιρινό ταξίδι τους στην Πρίγκιπο.
Έτσι κάθε φορά που έπερνα το καράβι για να πάω στις Σπέτσες κοιτούσα πάντα μήπως δω κάποιο δελφίνι, αλλά....ποτέ δεν έτυχε...
Μεγαλώνοντας, άρχισα να τοποθετώ τις ιστορίες της στο κουτάκι με τα παραμύθια, κάπου ανάμεσα στην Χιονάτη και τους τρεις σωματοφύλακες....
Τα χρόνια πέρασαν όλοι αυτοί έφυγαν...και έτσι αποφάσισα να πάω στην Κωνσταντινούπολη για να περπατήσω στα ίδια χώματα που περπατούσαν οι πρόγονοι μου.
Όταν το αυτοκίνητο έστριψε απο τον κάβο του Σαράιμπουρνου και αντίκρισα τον Βόσπορο έμεινα με ανοιχτό το στόμα! Τέτοια ομορφιά δεν είχα ξαναδεί ποτέ...
Δύο μέρες αργότερα πήραμε το καραβάκι για την Πρίγκιπο....
Αυτό ηταν! όταν είδα τα δελφίνα να παίζουν δίπλα μας και να μας ακολουθούν βουτώντας και παραβγαίνοντας δίπλα στο καραβάκι μέχρι που φτάσαμε στο νησί, κατάλαβα οτι η θεία Μαίρη δεν ήταν και τόσο παραμυθού όπως νόμιζα.
Το μικρόβιο της συγγραφής είχε μπεί μέσα μου!
Δύο χρόνια αργότερα, μετά απο έρευνα που έκανα για να συγκεντρώσω τα στοιχεία, κατάφερα να γράψω αυτό το παραμύθι, που βασίζεται σε αληθινή ιστορία.

 

[Φαροφύλακας]

Πράγματι πανέμορφος ο Βόσπορος και η Κωνσταντινούπολη γενικότερα. Όμορφη η ιστορία σου Χριστίνα.

 

[Άλφα]

νομίζω πως αυτή η μετατροπή της πραγματικότητας σε παραμύθι είναι ένας υπέροχος τρόπος για την κρατήσεις αθάνατη ή τουλάχιστον για πολύ περισσότερο ζωντανή...