Ψιλή κουβέντα για βιβλία κ.τ.λ.

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Δεν άντεξα και ξαναπήγα σήμερα. Πραγματικά, λυπάμαι που δεν μπορώ να σας περιγράψω.

Ένα βιβλίο ήταν πάντα ανοιχτό. Όπως και να το κρατούσες, ήταν δεμένο με τέτοιον τρόπο που το ένιωθες ανοιχτό. Ένα άλλο είχε σελίδες από καμβά που επιπλέον είχαν ξεφτίσει στις άκρες κι υπήρχαν παντού νήματα, κι εξώφυλλο υφασμάτινο και φυσικά μην φανταστεί κανείς πως τα κείμενα δεν ήταν ιδιαίτερα. Συχνά πολλές γλώσσες που μπερδεύονταν. Ένα άλλο ήταν σαν ένα παιχνίδι, όπου μέσα είχε αραδιασμένες εικόνες κι είχες επιπλέον και παλιές κάρτες, που όμως ήταν αυτοκόλλητα τελικά, και κάπως υποτίθεται πως θα τις έκοβες και θα τις ενέτασες στο βιβλίο αλλά δεν πολυκατάλαβα. Φανταστείτε όλων των λογιών τα υλικά και τις τυπογραφικές μεθόδους, δέσιμο, και σχήματα. Ένα ήταν κομμένο σχεδόν διαγώνια. Ένα είχε σκληρές σελίδες με παλιές φωτογραφίες, χρυσό στις άκρες κι έμπαινε σε ένα κουτί από τσιγάρα, που ήταν μέρος του βιβλίου. Κι ένα σε θήκη από κασέτα. Ένα ήταν το παμπάλαιο φωτογραφικό αρχείο ενός τυχαίου φωτογράφου στην Μυανμάρ, και το δέσιμο ήταν τρύπες με τρυπάνι κατά μήκος της ράχης κι έπειτα περασμένα σκοινιά. Σελίδες μαύρες ή σκούρο καφέ. Και κομμένες αλλιώτικα. Και το περιεχόμενο ακόμη πιο μαγικό. Σαν πράγματα μαγικά και τυχαία.... διάφορες γλώσσες, κι εικόνες και φωτογραφίες, συχνά σαν άσκοπες, όμως τα πάντα απίθανα και σε μίξη. Ενίοτε μισά κείμενα, μισές εικόνες, ή το ένα χρώμα τυπωμένο πάνω στο άλλο. Σε ένα η αριστερή σελίδα ήταν λευκή κι η δεξιά είχε το τυχαίο κομμάτι μιας παλιάς αφίσας του '80. Όμως... πραγματικά, δεν μπορώ να μεταδόσω τί-πο-τα σε όποιον δεν παραβρέθηκε..

Βλέπω πως έγινε και στην Αθήνα κάτι αντίστοιχο τον Οκτώβρη: Athens Art Book Fair Πήγε κανείς από εδώ πέρα;

Δυστυχώς, είμαι σε μια φάση της ζωής μου που τα αντικείμενα μοναχά με βαραίνουν. Αν όμως σε κάποιο μέλλον πιανόμουν να φτιάξω μια νέα βιβλιοθήκη (που μάλλον δεν θα γίνει ποτέ) ίσως την έφτιαχνα με τέτοια μαγικά βιβλία. Σίγουρα έχω μερικά.
 
Είχα πάει το πρωί στην γειτονιά να πάρω wax melts και μου έδωσε η υπάλληλος να μυρίσω ένα κερί! Προσπαθούσα να καταλάβω τι ακριβώς είναι το άρωμα του, και με εντυπωσίασε όταν μου είπε ότι ήταν το bibliotheque :αγαπώ:

 
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που διάβασα το εγωιστικό γονίδιο και διαπιστώνω ότι το ανακαλώ συχνά από τότε. Δεν μπορώ πια να δω μια "καλή" ανθρώπινη πράξη αλτρουιστικα, ακόμα και το καλή το έβαλα σε εισαγωγικά. Υπήρχαν τέτοιες πεποιθήσεις πριν την ανάγνωση αλλά ενίοτε μπορούσα να τις αμφισβητώ ή να πιστεύω σε κάτι πνευματικό. Άλλα όλο και απομακρυνομαι από αυτές τις παλιες πεποιθήσεις. Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα να μην το είχα διαβάσει, αλλά ήθελα να μάθω. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν βιβλία των φυσικών επιστημών με έννοιες όπως η θεωρία της σχετικότητας ή η κβαντική φυσικη, που για μένα είναι τόσο αφηρημένες ως θεωρίες, που κάνουν την πραγματικότητα να φαίνεται ρευστή, και αν υπάρχει κάποια πραγματικότητα. Είναι τα γνωστά rabbit holes που εύκολα σε οδηγούν και τα μαθηματικά. Φέτος θα επικεντρωθώ στις φυσικές επιστήμες (αν δεν βαρεθω) για να δω σε τι συμπεράσματα θα καταλήξω.
 
@Έλλη Μ Σκέφτομαι να πάρω το βιβλίο Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ του Κυριακιδη. Δεν έχω διαβάσει κανένα βιβλίο του. Τι γνώμη έχεις;
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
@Εστελλ, δεν ειναι μεσα στις συλλογές του που έχω διαβάσει αλλά, αν ρωτάς τη γνωμη μου για τον Κυριακίδη, σε μένα αρέσει πάρα πολύ και τα κειμενάκια του σκάνε μέσα μου σαν μικρές (ντόινγκ!) χειρομπομπίδες (sic) γλύκας και ευφροσύνης. 🤗
 
"Εκατό μικρά εγκλήματα ή εκατό μικρά δυστυχήματα δεν θα εντυπωσιασουν καθόλου την φαντασία των μαζών, ενώ ένα μόνο μεγάλο δυστύχημα θα τις εντυπωσίαζε βαθιά, έστω και αν οι συνέπειες τους είναι απείρως λιγότερο φονικές από των εκατό μικρών ατυχημάτων μαζι". Ψυχολογια των μαζών, Λε Μπον

Το δεύτερο βιβλίο που με επηρέασε βαθιά είναι το παραπάνω. Είδα πρόσφατα κάποιες σκηνές από την ταινια the dark Knight και ένας μονόλογος του Τζόκερ φαινόταν σαν να ήταν παράφραση της παραγράφου που παρέθεσα. Ο μονόλογος είναι ο παρακάτω.

"You know... you know what I've noticed? Nobody panics when things go "according to plan." Even if the plan is horrifying. If, tomorrow, I tell the press that, like, a gangbanger will get shot, or a truckload of soldiers will be blown up, nobody panics, because it's all "part of the plan." But when I say that one little old mayor will die, well then everyone loses their minds!"
 
αν ρωτάς τη γνωμη μου για τον Κυριακίδη
Βρίσκω εξαιρετικές τις μεταφράσεις του.. συγκεκριμένα του Perec!!

που πωλείται στο μεταμπουκ από 30-40 ευρώ
είχα όρεξη να διαβάσω αυτές τις μέρες το «Πάρσιφαλ ή το έπος του Γκράαλ» αλλά 46 ευρώ στο metabook... χμχμχμ:οργή:
 
Last edited:
Top