Δρ Μωσε ευχαριστω και για την δικη σου συνεισφορά στην κουβεντα. Εβαλες στο τραπέζι αλλον εναν τρόπο που μπορει να γραφτει. Εγω εκει που καταληγω μετα απο όσα αναφερθηκαν ειναι ότι με οποιον τρόπο και να γραφτεί απο τους τρεις που ειπώθηκαν μπορεί να θεωρηθεί σωστό. Ομως στις μερες μας πλέον εχει κυριαρχησει πληρως το ξενιτιά αφου 9 στις 10 φορές έτσι θα το βρεις γραμμένο.
Ευχαριστώ, αγαπητέ, για το σχόλιό σας. Είναι λογικό ότι κάπως έχετε μπερδευτεί και δεν καταλήξατε στο σωστό συμπέρασμα. Οι τρεις γραφές δεν είναι ισοδύναμες ούτε υποστηρίζονται εξίσου από τη βιβλιογραφία.
1) Η γραφή
ξενητ(ε)ιά είναι εξολοκλήρου εσφαλμένη· δεν υποστηρίζεται από πουθενά.
2) Η ετυμολογική γραφή είναι σαφώς
ξενιτειά, όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες και τα δεδομένα τής μορφολογίας.
3) Η γραφή
ξενιτιά, που είναι η συχνότερη, οφείλεται σε απλοποίηση, η οποία είναι απολύτως σεβαστή. Εντούτοις, τέτοιου είδους απλουστεύσεις πρέπει να χαρακτηρίζονται από συνέπεια και αυτή δεν είναι από τις περιπτώσεις που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Τα οξύτονα παράγωγα των ρημάτων σε
-εύω γράφονται πάντοτε με
-ει-, ακόμη και όταν έχει συμβεί συνίζηση (δηλ. στις μη λόγιες λέξεις). Συνεπώς:
δουλεύω >
δουλ-ειά (όχι
*δουλιά),
εσοδεύω >
σοδ-ειά (όχι
*σοδιά),
γιατρεύω >
γιατρειά (όχι
*γιατριά) και παρόμοια.
Σέβομαι την επιλογή τής απλοποιημένης γραφής και δεν θα τη χαρακτήριζα λανθασμένη, εφόσον επικρατεί. Ωστόσο, να έχετε υπ' όψιν ότι ακόμη και στην επιστημονική βιβλιογραφία δεν υπάρχει ετυμολογική βάση για αυτή τη γραφή και όσοι την πρότειναν φέρουν το βάρος τής αποδείξεως οι ίδιοι.
Τέτοια φαινομενικώς ασήμαντα ζητήματα έχουν ταλανίσει κατά καιρούς τη γλωσσολογική κοινότητα και, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, μπορώ να σας συστήσω σχετική βιβλιογραφία, η οποία μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε ευρύτερη εικόνα.
Ευχαριστώ.