Untitled Document
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 13

Νήμα: Αγώρια, κυττάξτε τί έφτειαξα!

  1. #1
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Καστοριά και ολίγη Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.095
    Τώρα διαβάζω
    Βιρτζίνια Γουλφ, «Στο φάρο»

    Προεπιλογή Αγώρια, κυττάξτε τί έφτειαξα! :ρ

    Από τότε που κυκλοφόρησε το (πολύτιμο και χρησιμότατο μεν) λεξικό του Μπαμπινιώτη, έγινε πολύς και δικαιολογημένος ντόρος για την ορθογραφική του (α)συνέπεια. Διότι, ενώ υποτίθεται ότι χρησιμοποιεί επιστημονικά κριτήρια και εφαρμόζει πάντοτε την ιστορική ορθογραφία κι όχι την κοινώς αποδεκτή, κάνει κάποιες εξαιρέσεις σ' αυτόν τον κανόνα, οι οποίες είναι αυθαίρετες, δεν έχουν δηλαδή επιστημονική βάση, και καταστρέφουν την ενότητα του λεξικογραφικού του οικοδομήματος. Αυτό το γράφω επειδή πολλοί, κι εγώ μαζί, κάποτε εμπιστεύονταν τυφλά το συγκεκριμένο λεξικό σε κάθε επιλογή του ως προς την ορθογραφία και τα σχόλια για τη χρήση των λέξεων. Όπως όμως γράφει σ' ένα κείμενό του ο Νίκος Σαραντάκος, το μπαμπινιώτειο έργο δεν γράφει στο εξώφυλλό του «Ευαγγέλιο» αλλά «Λεξικό»! Ο Μπαμπινιώτης είναι αναμφισβήτητα επιστήμων αλλά, σαν άνθρωπος κι αυτός, έχει τις εμμονές του - όπως και τη ματαιοδοξία να αυτοπροβάλλεται σαν «ο εθνικός μας γλωσσολόγος που έχει πάντα δίκιο».

    Στο ζήτημα της ορθογραφίας βρίσκω πολύ πιο συνεπές το λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη. Μπορεί να διαφωνώ με την προσκόλληση του συγκεκριμένου λεξικού στις γραφές αυτί και αυγό (διότι έχω πειστεί απόλυτα για την οπτική ορθότητα του αφτιού και του αβγού), αλλά τουλάχιστον παραδέχομαι ότι το λεξικό αυτό τηρεί συνέπεια ως προς τις ορθογραφικές του επιλογές, εφόσον λαμβάνει υπόψη του σε μεγάλο βαθμό την καθιερωμένη (ή σχολική) ορθογραφία - την οποία ο Μπαμπινιώτης ευτυχώς συμπεριλαμβάνει στο λεξικό του, έστω και ως δευτερεύουσα.

    Πάλι καλά πάντως που υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Νίκο Σαραντάκο που προανέφερα και τον Γιάννη Η. Χάρη! Τα βιβλία τους (Γλώσσα μετ’ εμποδίων του Σαραντάκου και Η γλώσσα, τα λάθη και τα πάθη του Χάρη) περιέχουν τα πιο υγιή κείμενα που έχω διαβάσει για τη χρήση της Ελληνικής, για το τί είναι λάθος και τί «λάθος», για τους γλωσσικούς μύθους, και για πολλά άλλα όμορφα. Τα βιβλία αυτά με βοήθησαν να αναπτύξω δυνατά επιχειρήματα σχετικά με γλωσσικά θέματα για τα οποία είχα σχηματίσει μεν προσωπική γνώμη ήδη από τις αρχές της δεκαετίας, αλλά ένιωθα ότι δεν υπήρχε άλλος που τη συμμεριζόταν.

    Ευτυχώς ήρθε το 2004 το βιβλίου του Χάρη και το 2007 του Σαραντάκου (ακόμη πιο πρόσφατα, τον Οκτώβριο του 2008, και ο Β΄ τόμος του Χάρη), κι έθεσαν υπό αμφισβήτηση μερικά σημαντικά φαινόμενα όπως τη λαθοθηρία, το «αλάθητο του Μπαμπινιώτη», και τον νεοκαθαρευουσιανισμό. Καί τα δύο βιβλία αξίζουν εκτεταμένη παρουσίαση και δικό τους νημάτιο (κι όχι «αξίζουν εκτεταμένης παρουσίασης και δικού τους νηματίου» όπως λανθασμένα θέλουν οι νεοκαθαρευουσιάνοι).
    In duabus angustiis Triccalorum/ Sacafliam interfecerunt (από τα Cicianis Carmina)

  2. #2
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαμοθράκη
    Αναρτήσεις
    9.096

    Προεπιλογή

    Προσωπικά, μου αρέσει πολύ το Λεξικό τού Μπαμπινιώτη. Μου αρέσει το τρόπος που προσεγγίζει την γλώσσα και έχει πιο γεμάτα λήμματα από πολλά άλλα λεξικά. Επίσης βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τα διάφορα επεξηγηματικά σχόλια που δίνονται μέσα σε πλαίσια. Από την άλλη θα προτιμούσα να είχε τις λατινικές και λοιπές ξένες φράσεις σε ξεχωριστό τμήμα, και επίσης σε δικό τους τμήμα τα κύρια ονόματα, όπως κάνει για παράδειγμα το Μείζον Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη. Όμως αυτά είναι προσωπικές προτιμήσεις του καθενός μας.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Γλωσσολάγνος Δες Ανάρτηση
    Όπως όμως γράφει σ' ένα κείμενό του ο Νίκος Σαραντάκος, το μπαμπινιώτειο έργο δεν γράφει στο εξώφυλλό του «Ευαγγέλιο» αλλά «Λεξικό»!
    Πολύ πετυχημένο!

    Μου κάνει λοιπόν εντύπωση η μεγάλη εμπάθεια που συνεχίζει να υπάρχει ακόμη και σήμερα γύρω από γλωσσικά θέματα όπως για την ετυμολογία των λέξεων και που ένα λεξικό μπορεί να γίνει για κάποιους "ευαγγέλιο" και για κάποιους άλλους κόκκινο πανί. Όπως και στα περισσότερα πράγματα, θα έπρεπε να είμαστε κι εδώ πιο νηφάλιοι.

    Βεβαίως είναι αλήθεια πως το συγκεκριμένο λεξικό προκάλεσε με τον ερχομό του πραγματική αίσθηση και θα είναι ενδιαφέρον κάποια στιγμή να καταπιαστούμε και να αναλύσουμε αυτό το φαινόμενο. Και το λέω γιατί δεν θυμάμαι άλλη φορά λεξικό να αποκτά —και μάλιστα άμεσα με την έκδοσή του— τόσους οπαδούς και πολέμιους. Και δεν θυμάμαι για παράδειγμα, όπως λέμε τώρα "μπαμπινιωτικός" να έχουμε πει παλιότερα "κριαρικός", "τριανταφυλλιδικός" ή "μειζονιστής" (αφού ένα "τεγοπουλοφυτρακικός" θα ήθελε περίσσια κότσια )

    Πιστεύω πως θα έπρεπε να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι που έχουμε στην γλώσσα μας τόσα πολλά καλά λεξικά και μακάρι να έρθουν κι άλλα ακόμα με τις όποιες ιδιαιτερότητές τους. Στον συντριπτικό όγκο τών λημμάτων υπάρχει συμφωνία και συνήθως τα θέματα τα οποία επιδέχονται συζήτηση είναι, εάν τα αναγάγεις σε ποσοστό, ένα μηδέν κόμμα μηδέν μηδέν μηδέν… τόσο. Κι αυτή η απόκλιση δεν είναι καρπός κάποιας σκοτεινής μηχανορραφίας παρά διαφορετική επιστημονική προσέγγιση. Και αν το σκεφτείς, παρόμοιες συζητήσεις που ξεπηδούν από τα λεξικά είναι μάλλον κέρδος. Και το λέω αυτό γιατί σκέφτομαι πως οι προηγούμενες γενιές βγάζαν-δεν βγάζαν ένα Δημοτικό και για αυτούς θέμα ορθογραφίας ήτανε για παράδειγμα να θυμηθούν το τελικό ωμέγα στα ρήματα ενώ για εμάς, τα παιδιά τους, θέμα ορθογραφίας αποτελεί το ινδοευρωπαϊκό έτυμο κάποιας λέξης!

    Και είναι τελικά υπερβολικό να προσκολλούμαστε σε συγκεκριμένα λεξικά με έναν δογματικό τρόπο. Για να το πω απλά, απλοϊκά ίσως: είναι όλα τους καλά! Κάθε λεξικό είναι ένας καλός λεξικός οδηγός και το πιο σημαντικό είναι να έχουμε το ενδιαφέρον να το συμβουλευόμαστε. Κι αν πια έχουμε ένα ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την γλώσσα, ας πάρουμε περισσότερα από ένα λεξικά καθώς και άλλα βιβλία που αφορούν την γλώσσα κι ας διαβάσουμε. Όλοι οι μεγάλοι γλωσσολόγοι αξίζουν να τους διαβάσεις και από τον καθένα υπάρχουν πράγματα να μάθεις. Και με τις όποιες μικρές αποκλείσεις στις απόψεις για κάποια σύνταξη ή κάποια ορθογραφία, η γλώσσα μας όχι απλά προχωράει ζωντανή και ως ένα ενιαίο σύνολο, μα έχει μαζί της και μια πολύ επαρκή τεκμηρίωση. Και καθόλου δεν την επιβαρύνουν για παράδειγμα, σκόρπιες περιπτώσεις διττής ορθογραφίας όπως το νιώθω και το νοιώθω και πολύ λυπάμαι όταν διαπιστώνω έπαρση για συγκεκριμένα ζητήματα, τις περισσότερες φορές μάλιστα από άτομα δίχως πραγματική κατάρτιση που απλά διαβάσανε κάτι, κάπου.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Γλωσσολάγνος Δες Ανάρτηση
    Πάλι καλά πάντως που υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Νίκο Σαραντάκο που προανέφερα και τον Γιάννη Η. Χάρη! Τα βιβλία τους (Γλώσσα μετ’ εμποδίων του Σαραντάκου και Η γλώσσα, τα λάθη και τα πάθη του Χάρη) περιέχουν τα πιο υγιή κείμενα που έχω διαβάσει για τη χρήση της Ελληνικής, για το τί είναι λάθος και τί «λάθος», για τους γλωσσικούς μύθους, και για πολλά άλλα όμορφα.
    Το βιβλίο του Γιάννη Η. Χάρη το διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον αυτόν τον καιρό και πραγματικά μου αρέσει κι εμένα πολύ ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας αντιμετωπίζει την γλώσσα: απλός και ρεαλιστικός. Βέβαια, όσο και να συμφωνούμε κι οι δυο μας με τον Γιάννη Η. Χάρη κάτι μού λέει πως ίσως εσένα να σου την έλεγε, φίλε Λάγνε, για τις κλιτικές Χρυσηίς και Φύλαξ καθώς άλλωστε και εμένα για τα πολλά τελικά νι.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Γλωσσολάγνος Δες Ανάρτηση
    Ευτυχώς, φιλτάτη Χρυσηίς και φίλτατε Φύλαξ, εδώ ο Μπαμπινιώτης παραδέχεται την ετυμολογική αμφιβολία και δέχεται την απλούστερη ορθογράφηση, χωρίς να φτάνει στις περιβόητες ορθογραφικές του ακρότητες όπως τσηρώτο, αγώρι, τζύρος, ρωδάκινο, λέδη κ.ά. Οι οποίες έχουν μεν ετυμολογική βάση αλλά κάθονται πολύ άσχημα στο στομάχι των περισσότερων χρηστών της Ελληνικής (και στο δικό μου).
    Πριν κλείσω θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο πάνω στην μπαμπινιωτική ορθογράφηση τσηρώτο, αγώρι κ.τ.λ. Εάν για καιρό κάποια λέξη γραφότανε εσφαλμένα λόγω παρανόησης τής ετυμολογικής της καταγωγής, τότε θα έλεγε κανείς πως στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε μάλλον ιστορική ανορθογραφία. Είναι λοιπόν πράγματι ένα θέμα εάν, αφού τεκμηριωθεί επιστημονικά η ορθογραφία βάσει ετύμου, θα πρέπει να "διορθώσουμε" αυτή την ιστορική ανορθογραφία. Το βέβαιο είναι πως αυτό έχει γίνει ξανά και ξανά, όχι μόνο σε περιπτώσεις διττής ορθογραφίας και πια κανείς δεν γράφει κυττάζω, όμως και σε άλλες περιπτώσεις κι έτσι ζούμε για παράδειγμα στην εποχή που το τραίνο αφήνει την τελευταία του πνοή παραχωρώντας την θέση του στο τρένο. Γιατί λοιπόν το ένα να μας πέφτει βαρύ στο στομάχι (π.χ. το αγώρι) ενώ το άλλο όχι (π.χ. το αβγό) ;
    Του κάκου· γνώριζεν αυτός καθώς το ξέρουμ’ όλοι ότι του Αννάμ τα στίγματα δε βγαίνουνε ποτές...

  3. #3
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Καστοριά και ολίγη Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.095
    Τώρα διαβάζω
    Βιρτζίνια Γουλφ, «Στο φάρο»

    Προεπιλογή I think he's dent, sir...

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Φαροφύλακας Δες Ανάρτηση
    Βέβαια, όσο και να συμφωνούμε κι οι δυο μας με τον Γιάννη Η. Χάρη κάτι μού λέει πως ίσως εσένα να σου την έλεγε, φίλε Λάγνε, για τις κλιτικές Χρυσηίς και Φύλαξ καθώς άλλωστε και εμένα για τα πολλά τελικά νι.
    Χε χε... πιθανότατα. Αλλά το κάνω σκωπτικά, κι όχι για να δείξω ότι χρησιμοποιώ γλωσσικές μορφές που έχουν κάποιο υποτιθέμενο γόητρο. Πάντως, φίλε Φύλακα (για χάρη του Χάρη ), η παραπάνω ανάρτησή σου με εκφράζει σχεδόν απόλυτα. Ενδιαφέρον και εύλογο το παρακάτω ερώτημά σου, το οποίο δείχνει ότι έχω αφήσει κενά στην εξήγηση της άποψής μου για την ορθογραφία:

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Φαροφύλακας Δες Ανάρτηση
    (...) ζούμε για παράδειγμα στην εποχή που το τραίνο αφήνει την τελευταία του πνοή παραχωρώντας την θέση του στο τρένο. Γιατί λοιπόν το ένα να μας πέφτει βαρύ στο στομάχι (π.χ. το αγώρι) ενώ το άλλο όχι (π.χ. το αβγό) ;
    Όσον αφορά την ετυμολογική επαν-ορθογράφηση κάποιων λέξεων το ζήτημα δεν εξαρτάται πάντα απόλυτα από την επιστήμη, αλλά χρειάζεται και την γενικότερη αποδοχή των χρηστών.
    Θα μιλήσω με βάση την προσωπική μου πείρα: τις λέξεις αυτί/αφτί και αυγό/αβγό τις έβλεπα από μικρός πότε με τη μία γραφή και πότε με την άλλη. Τις είχε συνηθίσει το μάτι μου καί τις δύο, αν και αντιμετώπιζα αρνητικά τις "άκομψες" γραφές αφτί και αβγό.
    Κάποια στιγμή έμαθα ότι οι γραφές αυτί και αυγό δεν έχουν ετυμολογική βάση. Και πείστηκα από τα επιστημονικότατα επιχειρήματα. Αν αποφάσιζα όμως μόνον εγώ, ή και άλλοι δέκα-είκοσι σταυροφόροι ας πούμε, να γράφω τις λέξεις αυτές ως αφτί και αβγό, σε πείσμα άλλων δέκα εκατομμυρίων ελληνόγλωσσων που θα έγραφαν αυτί και αυγό, κι αν αυτό συνεχιζόταν για χρόνια χωρίς να υπάρχει ελπίδα να επικρατήσουν τελικά οι ετυμολογικά ορθές γραφές αφτί και αβγό που υπερασπιζόμουν, τότε αναγκαστικά θα έβαζα τον εαυτό μου στη διαδικασία να συνηθίσει τις ετυμολογικά εσφαλμένες γραφές. Οι οποίες όμως θα ήταν τουλάχιστον κοινά αποδεκτές και θα είχε γεφυρωθεί ένα μικρό επικοινωνιακό χάσμα του γραπτού λόγου ανάμεσα στα αβγά/αφτιά μου και στα αυγά/αυτιά των υπόλοιπων δέκα εκατομμυρίων. Στο κάτω κάτω η γλώσσα (και συνεπώς η γραφή) υπάρχει για να διευκολύνει την επικοινωνία κι όχι να τη δυσχεραίνει.

    Βέβαια, και για να δούμε μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα, οι ετυμολογικά ορθές γραφές

    καλύτερος (αντί καλλίτερος),
    αλλιώς (αντί αλλοιώς),
    κοιτάζω (αντί κυττάζω)

    τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει αποδεκτές ακόμη κι από τους πιο συντηρητικούς. Ενώ οι ετυμολογικά ορθές

    αβγό (αντί αυγό),
    αφτί (αντί αυτί),
    ορθοπαιδικός (αντί ορθοπεδικός),

    αν και έχουν γίνει αποδεκτές από μεγάλη μερίδα των ελληνόγλωσσων (υπολογίζω αυθαίρετα ένα 40%), εξακολουθούν να συναντούν αντίσταση. Ως πότε άραγε; Άγνωστη η ετυμηγορία που θα δώσει το κοινό γλωσσικό αίσθημα και σε ποια γραφή θα κατασταλάξει. Τί συμβαίνει όμως με τις επίσης ετυμολογικά ορθές γραφές

    αγώρι (αντί αγόρι),
    τσηρώτο (αντί τσιρότο),
    ρωδάκινο (αντί ροδάκινο) και αρκετές άλλες (που αυτή τη στιγμή αδυνατώ να θυμηθώ);

    Απ' όσο γνωρίζω, τις συγκεκριμένες ορθογραφήσεις τις έχει προτείνει αποκλειστικά ο Γ. Μπαμπινιώτης μέσω του λεξικού του. Αναγνωρίζω ότι ετυμολογικά έχει δίκιο, αλλά όσο υπάρχει αυτή η μεγάλη, κυριολεκτικά πανελλήνια, αντίσταση σε αυτήν την οπτική απόδοση των συγκεκριμένων λέξεων, τότε κι εγώ ώς κοινός χρήστης θα ακολουθήσω το κοινό γλωσσικό αίσθημα και δεν θα τις χρησιμοποιώ. Το ότι "μου φαίνονται αχώνευτες" είναι μεν προσωπικό αλλά, εφόσον το αισθάνεται αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία, προς το παρόν δείχνει ότι αυτή η ορθογράφηση θα παραμείνει "κεκλεισμένων των σελίδων" του Μπαμπινιώτειου λεξικού κι εγώ θα συνεχίσω χωρίς τύψεις να γράφω τα συνήθη αγόρια, τσιρότα και ροδάκινα.

    Αυτό όμως δεν είναι απόφαση ζωής! Δεν μπορώ να αποκλείσω καθόλου ότι σε 20 χρόνια, και με την προϋπόθεση ότι αυτές οι γραφές θα έχουν γίνει γενικώς αποδεκτές, θα γράφω κι εγώ για "το αγώρι που κόλλησε ένα τσηρώτο στην πληγή του και πήγε ν' αγοράσει ρωδάκινα" με μεγάλη άνεση και χωρίς ίχνος δυσφορίας.

    Πράγμα που σημαίνει, για άλλη μια φορά, ότι
    α) σχεδόν τα πάντα είναι θέμα είτε σύμβασης είτε συνήθειας, και
    β) αφού "η συνήθεια είναι δεύτερη φύση", τότε αυτό που χθες ήταν από ελαφρώς ενοχλητικό μέχρι άκρως εσφαλμένο, αν το συνηθίσουμε μπορεί αύριο να γίνει από απλώς αποδεκτό μέχρι απόλυτα σωστό.

    Για την ορθογράφηση λέξεων καθαρά ξένης προέλευσης προσωπικά ακολουθώ την απλογράφηση: όχι τραίνο αλλά τρένο, όχι πέναλτυ αλλά πέναλτι. Και πάλι όμως θα κάνω τις εξαιρέσεις μου, σύμφωνα πάντοτε με το κοινό αίσθημα που βλέπει την λαίδη γραμμένη λέδη (καθαρά μπαμπινιώτεια πρόταση και αυτή) και βγάζει σπυριά!

    Ενώ αντιθέτως για τα ξένα τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια, δηλαδή για λέξεις που αφορούν συγκεκριμένους τόπους και συγκεκριμένα πρόσωπα, τάσσομαι απόλυτα υπέρ της άποψης του Γ. Η. Χάρη που προτείνει μία ισορροπία μεταξύ προφοράς και γραφής, με τη γραφή να αποδίδει -όσο αυτό είναι δυνατό- την οπτική της ξένης λέξης, π.χ.

    Ραιυμόν Κενώ (διότι Raymond Queneau) κι όχι Ρεϊμόν Κενό
    Κλωντ Ντεμπυσσύ (διότι Claude Debussy) κι όχι Κλοντ Ντεμπισί
    χωρίς όμως να φτάνουμε σε ακρότητες, π.χ. να αποδώσουμε το Fitzgerald με το Φιτστζέραλντ ή το Caravaggio με το Καραβάτζτζιο!!!

    Το σύστημα το βρίσκω πολύ πρακτικό για να μπορούμε, ως αναγνώστες, όχι μόνο να μάθουμε πώς περίπου προφέρεται ένα ξένο όνομα, αλλά να φανταστούμε και πώς περίπου γράφεται στο ξένο αλφάβητο (εφόσον μιλάμε για αλφάβητα συγγενικά με το ελληνικό).

    Κάποιες φορές βέβαια αυτό δεν είναι εφικτό. Για παράδειγμα, με θυμάμαι έφηβο να διαβάζω το Γυρίστε τον Γαλαξία με οτοστόπ του Ντάγκλας Άνταμς, στο οποίο ο πρωταγωνιστής άνθρωπος λέγεται Άρθουρ Ντεντ. Το επώνυμό του το πρόφερα /ded/ και το φανταζόμουν να γράφεται Dedd ή (γιατί όχι) Dead. Κι έπεσα απ' τα σύννεφα όταν, μετά από λίγο καιρό, βρήκα το βιβλίο στ' Αγγλικά και διάβασα εκεί Arthur Dent! Ούτε που μου είχε περάσει από το μυαλό να σπάσω το ντ και να προφέρω /dent/...
    ...αλλά ξέφυγα! Αυτά είναι ζήτημα για άλλο νημάτιο...
    Τελευταία επεξεργασία από Γλωσσολάγνος : 26-11-09 στις 17:27
    In duabus angustiis Triccalorum/ Sacafliam interfecerunt (από τα Cicianis Carmina)

  4. #4
    Όμορφο Νιάτο
    Εγγραφή
    11-03-2009
    Αναρτήσεις
    6

    Προεπιλογή

    Πολύ καλές παρατηρήσεις.

    Για το βιβλίο του Νίκου Σαραντάκου έχει γραφτεί αναλυτική κριτική όπως βλέπω εδώ: http://www.sarantakos.com/language/egrapsan.html.

    Ξεχώρισα μερικά κείμενα και προτείνω: μέρος πρώτο, μέρος δεύτερο και αυτό.

  5. #5
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Δροσούλα
    Εγγραφή
    24-05-2010
    Περιοχή
    Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    259
    Τώρα διαβάζω
    Από τα "Άπαντα" του Ροΐδη

    Προεπιλογή

    Επειδή προηγουμένως είδα το όνομα του Caravaggio, απ' ό,τι ξέρω, στα ιταλικά και τα ισπανικά (πιθανό και σε άλλες γλώσσες) τα διπλά σύμφωνα έχουν διαφορετική απόχρωση στην προφορά. Χρήσιμο είναι να μπορέσουμε να αποδώσουμε και στο χαρτί αυτές τις λεπτομέρειες. Η εξέλιξη της γλώσσας μας άμβλυνε τις ηχητικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα -η-, -ι-, -υ- κλπ και τα όμοια συνεχόμενα σύμφωνα. Δεν μπορούμε ούτε να θάψουμε την ιστορική ορθογραφία ούτε να εισαγάγουμε νέα σύμβολα φθόγγων (ακόμα). Ας αρκεστούμε να προφέρουμε όπου γνωρίζουμε και μπορούμε σωστά τα ξένα κείμενα.

    Επειδή σχολίασα και σε άλλο νημάτιο το αξιόλογο έργο του Μπαμπινιώτη, εδώ θα αναφέρω επιγραμματικά ότι κάθε καινοτόμος πρότασή του θα υιοθετείται όταν το αποφασίζει ένα κρίσιμο ποσοστό φιλολόγων.
    Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.

  6. #6
    Ονειρευτής Το αβατάριο του χρήστη Φένια
    Εγγραφή
    27-11-2010
    Περιοχή
    Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    467
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Φόβος Μπροστά στην Ελευθερία" του Εριχ Φρόμ

    Προεπιλογή

    Τελικά, η Ελληνική γλώσσα είναι ΤΟΣΟ δύσκολη, που ελάχιστοι Ελληνες την χειρίζονται σωστά. Οσον αφορά τη γραφή της, εδώ είναι το μεγάλο δράμα. Είμαι μέλος της παρούσας Λέσχης μόλις μία ημέρα, θεωρώ ότι τα μέλη είναι εξ ορισμού φίλοι της γλώσσας και της ανάγνωσης, αλλιώς τι θα έκαναν εδώ? Κι όμως, σε πολλά από τα σχόλια που μέχρι τώρα διάβασα υπάρχουν ανορθογραφίες!

  7. #7
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαμοθράκη
    Αναρτήσεις
    9.096

    Προεπιλογή

    Φίλη Φένια, έχω διαφορετική άποψη από αυτήν που εκφράζεις. Εγώ πιστεύω πως οι περισσότεροι Έλληνες χειρίζονται καλά την γλώσσα μας και δυο τρία λάθη που κάνει ο καθένας δεν είναι ισχυρά για να συνηγορήσουν για το αντίθετο. (Ο Μπαμπινιώτης παραδέχτηκε πως κι αυτός κάνει γλωσσικά λάθη. Όλοι κάνουμε, ευτυχώς, είναι το μόνο φυσικό!)

    Έπειτα για τις ανορθογραφίες: υπάρχουν από την αρχαιότητα και είναι το μόνο λογικό σε μια γραφή που είναι ιστορική (δηλ. για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: παρωχημένη) σε σχέση με την μορφή τής γλώσσας που καλείται να περιγράψει. Παρακολουθώντας όμως στενά την λέσχη εδώ και δύο χρόνια μπορώ να πω πως η ορθογραφία στο φόρουμ μας είναι κατά πολύ καλύτερη από τον συνήθη μέσο όρο που συναντά κανείς στο διαδίκτυο. Κάποια μέλη είναι δυνατοί ορθογράφοι, άλλα μέλη κάνουν ορισμένα ορθογραφικά κι άλλα μέλη περισσότερα ενδεχομένως για κάποιον λόγο (όπως δυσλεξία) όμως διαπιστώνω τελικά πως αυτό δεν λέει και πολλά πράγματα καθώς το σημαντικό είναι πάντα το περιεχόμενο.
    Του κάκου· γνώριζεν αυτός καθώς το ξέρουμ’ όλοι ότι του Αννάμ τα στίγματα δε βγαίνουνε ποτές...

  8. #8
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Μιχαλιος
    Εγγραφή
    07-07-2009
    Περιοχή
    Μπαξέ Τσιφλίκι (Νέοι Επιβάτες Θεσ/νίκης)
    Αναρτήσεις
    304

    Προεπιλογή

    Καλωσόρισες Φένια. Ακόμα μία λάτρης της ορθογραφίας να υποθέσω. (Φάρε ποιος στη χάρη σου)
    Και να μας συγχωρείς εμάς τους ανορθόγραφους.
    Δε φταίω εγώ, που ο δυνατός, είναι ο Διάβολος και όχι ο Θεός.

  9. #9
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Μορφέας
    Εγγραφή
    14-03-2011
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    42
    Τώρα διαβάζω
    James Joyce: Ulysses

    Προεπιλογή

    Σχετικά με τα λεξικά: υπάρχει μια διαδεδομένη θεωρία στη γλωσσολογία, πάνω στην οποία βασίζεται και η δομή του λεξικού μιας συγκεκριμένης γλώσσας. Για παράδειγμα, το λεξικό Τριανταφυλλίδη, που το θεωρώ ένα από τα καλύτερα- και το έχω στη βιβλιοθήκη μου- έχει υιοθετήσει την εξής λογική: στο λήμμα "άνθρωπος" γράφει τον ορισμό κλπ. Ως προς την ετυμολογία της λέξης όμως γράφει ότι προέρχεται απευθείας από τα αρχαία ελληνικά όπου υπήρχε αυτούσια η λέξη. Άρα διαχωρίζει ως γλώσσα την Νέα Ελληνική από την Αρχαία Ελληνική, χωρίς να υπονοεί ότι δεν υπάρχει συνέχεια μεταξύ των δύο. Το λεξικό Μπαμπινιώτη από την άλλη προχωρά και λέει: η λέξη "άνθρωπος" προέρχεται από τις λέξεις άνδρας (ανήρ) και όψη- που είναι ίσως μια υποθετική ετυμολογία. Αυτό όμως εισδύει και στην ετυμολογία της Αρχαίας Ελληνικής.
    Κόσμον τόνδε τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε ανθρώπων εποίησε, αλλ’ ην αεί και έστιν και έσται πυρ αείζωον, απτόμενον μέτρα και αποσβεννύμενον μέτρα - Ηράκλειτος

  10. #10

    Προεπιλογή

    Καλά με το αυτί και το αυγό ,που μπορεί να καθοριστεί πια είναι η ορθή γραφή. Όσον αφορά τα τοπωνύμια όμως που σε άλλα κόβονται τα διπλά σ, τ και ρ και σε άλλα παραμένουν τι γίνεται; Αναφέρομαι στα προελληνικά τοπωνύμια.

Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •