Untitled Document
Σελίδα 1 από 94 1231151 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 935

Νήμα: Αγαπημένα αποσπάσματα από βιβλία

  1. #1
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.893
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή Αγαπημένα αποσπάσματα από βιβλία

    Ειναι μερικες φράσεις (ή παραγραφοι), που οταν τις διαβαζεις, νιωθεις λες και αγγιζουν την ψυχη σου.

    Και ειναι και μερικες αλλες που ειναι τοσο.. ποιητικα γραμμενες, που και παλι σε μαγευουν.

    Είναι πολλές αυτες που έχω ξεχωρισει. Αν και.. δεν θελω να τις πολυδιαβαζω γιατι νομιζω πως "φθειρονται".

    Δεν εχω κατι προχειρο αυτη την στιγμη κοντα μου να το περασω (ανεπιτρεπτο.. δεν με συγχωρω) , αλλά μπορώ να σας πω, πως ολες εχουν ενα κοινο : λενε τα πιο απλά πραγματα, με εναν ιδιαιτερο τροπο, που σε κανει να βλεπεις το βαθυτερο νοημα.



    Για αγαπημένα αποφθέγματα δείτε εδώ!
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  2. #2
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.943
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Τι ωραίο νημάτιο, Λορένα. Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες μόνη μου (από διαφορετικά βιβλία εννοείται).

    Διάλεξα για αρχή ένα απόσπασμα από το Μέχρι το Φάρο της Βιρτζίνιας Γουλφ. Στο συγκεκριμένο κεφάλαιο, παρακολουθούμε τον κύριο Ράμσεϊ, να διαλογίζεται για την ως τώρα ζωή του, την καριέρα του, τη φήμη του, για το αν και κατά πόσο έχει προσφέρει όσα θα ήθελε στην οικογένειά του κλπ. Έξω στη βεράντα, η γυναίκα του κάθεται και διαβάζει στο μικρότερό της γιο ένα βιβλίο. Κάποια στιγμή τα μάτια του κύριου Ράμσεϊ πέφτουν πάνω τους και ……

    «Ποιος θα τον κατακρίνει; Ποιος δε θ’ αναγαλλιάσει μυστικά όταν ο ήρωας βγάλει την πανοπλία και σταθεί στο παράθυρο να κοιτάξει τη γυναίκα και το γιο του, που πολύ μακρινοί στην αρχή, σιγά σιγά όλο και πλησιάζουν, μέχρι που χείλη και βιβλίο και κεφάλι βρίσκονται ολοκάθαρα μπροστά του, αν και είναι ακόμα υπέροχα και ξένα απ’ την ένταση της απομόνωσής του και απ’ την ερημιά των αιώνων και το χαμό των άστρων, κι αν τέλος βάζοντας την πίπα του στην τσέπη και σκύβοντας μπροστά της το μεγαλόπρεπο κεφάλι του – ποιος θα τον κατακρίνει αν προσκυνήσει την ομορφιά του κόσμου;»
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  3. #3
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Εσκιβέλ
    Εγγραφή
    06-02-2009
    Περιοχή
    Κόρινθος
    Αναρτήσεις
    158
    Τώρα διαβάζω
    Ο έρωτας στα χρονια της Χολέρας

    Προεπιλογή

    Αν από κάποιο πολύ δυνατό συναίσθημα ανάψουν όλα τα σπίρτα που έχουμε μέσα μας, παράγουν μεμιάς μια λάμψη τόσο δυνατή, ώστε φωτίζει έκταση πέρα απ'οση μπορούμε να δούμε κανονικά΄και τότε μπροστά στα μάτια μας εμφανίζεται ένα θαυμάσιο τούνελ, που μας δείχνει το δρόμο που ξεχνάμε όταν γεννιόμαστε και μας καλεί να βρούμε τη χαμένη μας θεκή προέλευση.Η ψυχή επιθυμεί να επανέλθει στον τόπο από όπου προήλθε αφήνοντας το σώμα αδρανές.

    ''Σαν νερό για ζεστή σοκολάτα'' Λάουρα Εσκιβελ

    Και οι άνθρωποι διαφέρουν μόνο στο βαθμό της τρέλας.Συμβαίνει να είναι κάποιος πιο τρελός από σένα ενώ εσύ κάπως λιγότερο...


    ''Το γέλιο'' ΟΣΣΟ


    Κλείνω τα μάτια.Όλα τα χρώματα με πλημμυρίζουν.Είναι φωτεινά, καθάρια, λαμπερά, σαν τις αναμνήσεις, σαν τα ονειρά μου, σαν τη ζωη μου...
    Κλείνω τα μάτια.Σαν ίσκιοι οι αναμνήσεις πλησιάζουν γοργά...Απρόσμενος τρελός χορός.Είναι ο χορός της ζωής.

    ''Ο χορός της ζωής'' Ζωρζ Σαρή

    Ρουφάω τον αέρα των σελίδων.
    Βρίσκω σκόνη σε κάθε σειρά.
    Τη φυσάω γιατί θέλω να ανακαλύψω, όλα να τα δώ.
    Όμως είναι αμέτρητα.
    Θα ψάξω με την άδεια μου ψυχή.
    Έτσι ίσως μια στάλα να γεμίσει.

  4. #4
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.893
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή

    Ένα απο τα αποσπασματα που μου εμειναν χαραγμενα.

    Το συγκεκριμενο ειναι απο το βιβλιο : μικρος Πριγκιπας. Πρωτη φορά το διαβασα απο αποσπασμα σχολικού βιβλιου (γυμνασιου, κειμενα Ν. Λογοτεχνιας) και μετά και ολοκληρο το βιβλιο.

    μιλά η αλεπού στον μικρό πρίγκιπα :
    "Η ζωή μου είναι μονότονη... Αν όμως μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα λάμψει. Θα αναγνωρίζω έναν ήχο βημάτων αλλιώτικο απ΄όλους τους άλλους. Τα βήματα των άλλων με κάνουν και χώνομαι στη γη. Τα δικά σου θα με φωνάζουν έξω απ΄τη γη, σαν να 'ναι μουσική. Ύστερα δες!... Τα στάχυα στα χωράφια δε μου θυμίζουν τίποτα... εσύ όμως έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Έτσι, θα είναι υπέροχα όταν μ΄εξημερώσεις! Το χρυσαφένιο στάχυ θα μου θυμίζει εσένα. Και θ' αγαπάω τη βουή του ανέμου μέσα στα στάχυα."
    Τελευταία επεξεργασία από Λορένα : 18-05-09 στις 18:15
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  5. #5
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαμοθράκη
    Αναρτήσεις
    9.063

    Προεπιλογή

    Πράγματι, κι εγώ το θυμάμαι καθαρά αυτό το κομμάτι, Λορένα! Είναι όμορφο!
    Του κάκου· γνώριζεν αυτός καθώς το ξέρουμ’ όλοι ότι του Αννάμ τα στίγματα δε βγαίνουνε ποτές...

  6. #6
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.943
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Ένας ορισμός του ευαίσθητου ανθρώπου από την αγαπημένη μου Μαργαρίτα Καραπάνου και το βιβλίο της Η ζωή είναι αγρίως απίθανη :

    " Ίσως γι' αυτό και η βαθύτερη δικιά μου αδιαφορία και ψυχρότητα. Αλλά τι απίστευτο δώρο όταν κάποιος ή κάτι μ' αγγίξει. Τι λάθος η άποψη πως η ευαισθησία είναι να πάλλεσαι με το καθετί! Αντίθετα. Ο ειαίσθητος άνθρωπος είναι ψυχρός και αδιάφορος φαινομενικά. Απλώς είναι τρομακτικά εκλεκτικός. Οργανωμένο παραλήρημα. Για τους άλλους είναι τέρας. Είναι αλλού, γι' αυτό. "
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  7. #7
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Γαλή
    Εγγραφή
    05-01-2009
    Περιοχή
    στον κόσμο μου
    Αναρτήσεις
    93
    Τώρα διαβάζω
    Ο χαρτης και η επικράτεια του Μισελ Ουελμπεκ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Λορένα Δες Ανάρτηση
    Ειναι μερικες φράσεις (ή παραγραφοι), που οταν τις διαβαζεις, νιωθεις λες και αγγιζουν την ψυχη σου.

    Και ειναι και μερικες αλλες που ειναι τοσο.. ποιητικα γραμμενες, που και παλι σε μαγευουν.
    Δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο! Είναι μαγεία αυτά που σκέφτεσαι ή νιώθεις να βρίσκουν λεκτική διατύπωση, είναι υπέροχο το ταξίδι που εξασφαλίζει ένα καλογραμμένο κείμενο! Πραγματικά πολύ εμπνευσμένο νημάτιο και εξαιρετικά όσα έχουν αναρτηθεί μέχρι τώρα.


    Από το "Σαν τα τρελά πουλιά" της Μαρίας Ιορδανίδου:

    -Το κατάλαβα παιδάκι μου, αλλά ο νους μου δε το χωρεί. Μπρε Άννα, πόσα χρόνια πάνε από τότες που τελευταία είχαμε πόλεμο;
    -Εικοσιέξι χρόνια στρογγυλά, μανούλα μου.
    -Τι λες μπρε παιδί μου, για πότε πέρασαν τα χρόνια!
    -Τα χρόνια δεν πέρασαν, μάνα μου, τα χρόνια δεν περνούνε.
    Απλώνει το χέρι της και της χαϊδεύει το ρυτιδωμένο μάγουλο, τα κάτασπρα μαλλιά.
    -Τα χρόνια στέκουνται. Εμείς περνούμε.

  8. #8
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Πολυξένη
    Εγγραφή
    31-03-2009
    Περιοχή
    ψαχνω να βρω να αραξω
    Αναρτήσεις
    170

    Προεπιλογή

    Αχ.. τι μου κανεις τωρα, πρεπει να ψαξω να βρω, ειναι πολλα και συγκινητικα.

    Θα επανελθω δριμυτερη

  9. #9
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Ντόλυ
    Εγγραφή
    25-04-2009
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    62

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Λορένα Δες Ανάρτηση
    Ένα απο τα αποσπασματα που μου εμειναν χαραγμενα.

    Το συγκεκριμενο ειναι απο το βιβλιο : μικρος Πριγκιπας. Πρωτη φορά το διαβασα απο αποσπασμα σχολικού βιβλιου (γυμνασιου, κειμενα Ν. Λογοτεχνιας) και μετά και ολοκληρο το βιβλιο.

    μιλά η αλεπού στον μικρό πρίγκιπα :
    "Η ζωή μου είναι μονότονη... Αν όμως μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα λάμψει. Θα αναγνωρίζω έναν ήχο βημάτων αλλιώτικο απ΄όλους τους άλλους. Τα βήματα των άλλων με κάνουν και χώνομαι στη γη. Τα δικά σου θα με φωνάζουν έξω απ΄τη γη, σαν να 'ναι μουσική. Ύστερα δες!... Τα στάχυα στα χωράφια δε μου θυμίζουν τίποτα... εσύ όμως έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Έτσι, θα είναι υπέροχα όταν μ΄εξημερώσεις! Το χρυσαφένιο στάχυ θα μου θυμίζει εσένα. Και θ' αγαπάω τη βουή του ανέμου μέσα στα στάχυα."
    Το συγκεκριμένο απόσπασμα είναι ένας πραγματικός ύμνος για την φιλία και της αγάπης. Δεν το θυμάμαι ότι το είχαμε και σε σχολικό βιβλίο αλλά το θυμάμαι όταν το διάβασα στο βιβλίο.
    Πόσα απλά φαίνονται αυτά τα λόγια και πόσο βαθιά μας αγγίζουν τελικά.
    Τελευταία επεξεργασία από Ντόλυ : 28-05-09 στις 00:57

  10. #10
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Παραμυθού
    Εγγραφή
    07-04-2009
    Περιοχή
    Πολύ συχνά, στην επαρχία. Αλλά και η Αθήνα με ανέχεται.
    Αναρτήσεις
    83

    Προεπιλογή

    Λορένα με πρόλαβες! Το απόσπασμα ακριβώς που παραθέτεις, ετοιμαζόμουν να αναφέρω. Είναι από τα κομμάτια που είχα αποστηθίσει και μάλιστα στο πρωτότυπο. Λιτό, βαθύ και με συμπυκνωμένο νόημα. Το αγαπώ πάντα.
    Επίσης, μου έχουν μείνει δυο φράσεις μόνο, από Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου: Η βουβή Βουλγάρα μίλησε. Μίλησε ελληνικά και τον είπε προδότη! Στο γυμνάσιο διάβασα την Δέλτα απνευστί. (Δεν παραγνωρίζω το έγο της αλλά δεν θα την ξαναδιάβαζα. Ίσως για τη θεματολογία).
    Και να προσθέσω όχι απόσπασμα αλλά σκηνή που κράτησα έντονα: Στην Αιολική γη, την ώρα που η Άρτεμη ορμάει και φυτεύει εκείνη πρώτη, την καρυδιά, δοκιμάζοντας έτσι τη ρήση πως "όποιος φυτέψει καρυδιά, σ' ένα χρόνο πεθαίνει". Κι αυτό στάθηκε αγαπημένο βιβλίο.
    Και ψέμματα δεν λέω!

Σελίδα 1 από 94 1231151 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •